ତହିଁର କିଛି ଶ୍ଳୋକ...
“ସ୍ପୃହୟାଳୁରୁଗ୍ରଃ ପରୁଷୋ ଵାଵଦାନ୍ଯଃ କ୍ରୋଧଂ ଵିଭ୍ରନ୍ମନସା ଵୈ ଵିକତ୍ଥୀ । ନୃଶଂସଧର୍ମାଃ ପଡି଼ମେ ଜନା ଵୈ ପ୍ରାଧ୍ଯାପ୍ଯର୍ଥଂ ନୋତ ସଭାଜୟନ୍ତେ ॥ ୩॥
(ଲୋଲୁପୀ,କ୍ରୁର,କଠୋରଭାଷୀ,କୃପଣ,ମନେ ମନେ କ୍ରୋଧ ପାଳୁଥିଵା ଏଵଂ ଅତ୍ୟଧିକ ଆତ୍ମମୁଗ୍ଧ ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସାରେ ଲିପ୍ତ ଏହି ଷଡ଼ଜାତୀୟ ମନୁଷ୍ୟ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହିଁ କ୍ରୁରକର୍ମକାରୀ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଏମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଵା ସମ୍ପତ୍ତିର ଉଚିତ୍ ଉପଯୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।)
ସମ୍ଭୋଗସଂଵିଦ ଵିଷମୋଽତିମାନୀ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିକତ୍ଥୀ କୃପଣୋ ଦୁର୍ଵଳଶ୍ଚ । ବହୁପ୍ରଶଂସୀ ଵନ୍ଦିତଦ୍ଵିଟ୍ ସଦୈଵ ସପ୍ତୈଵୋକାଃ ପାପଶୀଳା ନୃଶଂସାଃ ॥ ୪ ॥
(ସଦା ସମ୍ଭୋଗରେ ଵ୍ରତୀ,ଵିଷମତା ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଭିମାନୀ,ଦାନ ଦେଇ ଆତ୍ମଶ୍ଲାଘା କରୁଥିଵା ଜନ,କୃପଣ ,ଅସମର୍ଥ ହୋଇ ବି ନିଜକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣି ୟା ତା ଆଗରେ ନିଜର ଗୁଣସଂକୀର୍ତ୍ତନ କରି ଗପୁଥିଵା ଜନ ଏଵଂ ନିଜେ ଧନ ତଥା ଜ୍ଞାନ ଲାଭକରି ଉଚ୍ଚାସାନ ପାଇଗଲା ପରେ ସାମାନ୍ୟ ପୁରୁଷ ଵା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ହୀନ ମନେକରୁଥିଵା ଏହି ସାତ ପ୍ରକାରର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହିଁ ପାପୀ ଓ କ୍ରୁର କଥିତ ହୁଅନ୍ତି । )
ଧର୍ମଶ୍ଚ ସତ୍ୟଂ ଚ ତପୋ ଦମଶ୍ଚ
ଅମାତ୍ସର୍ଯ୍ୟେଂ ହ୍ଲିସ୍ତିତିକ୍ଷାନସୂୟା ।
ଦାନଂ ଶ୍ରୁତଂ ଚୈଵ ଧୃତିଃ କ୍ଷମା ଚ
ମହାଵ୍ରତା ଦ୍ଵାଦଶ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ୟ ॥୫॥”
(ଧର୍ମ,ସତ୍ୟ,ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂଯମ, ଈର୍ଷ୍ୟା ଦ୍ଵେଷ ନକରିଵା,ଲଜ୍ଜା,ସହନଶୀଳତା,କାହାର ଦୋଷ ନ ଦେଖିଵା,ଦାନ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ କ୍ଷମା ଏହି ବାରଗୋଟି ଵ୍ରତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ମହାନ ଜୀଵନ ଵ୍ରତ ଅଟେ ।)
(ସନତ୍ସୁଜାତ ପର୍ଵ,ଉଦ୍ୟୋଗପର୍ଵ , ମହାଭାରତ)
