ଈଶ୍ଵର ଜଣେ ସାଧାରଣ ଵ୍ୟକ୍ତିର ରୂପ ଧରି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୁଇଗୋଟି ପେଟି ଦେଖେଇଲେ ଏଵଂ ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ସେମାନେ ଯେକୌଣସି ଗୋଟିଏ ହିଁ ରଖିପାରିବେ ବୋଲି କହିଲେ । ସେହି ଦୁଇଗୋଟି ପେଟି ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ପେଟି ବଡ଼ ଏଵଂ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପେଟି ଛୋଟ ଥିଲା । କେଉଁ ପେଟିକୁ ରଖିଵା ଉଚିତ୍ ହେ ସେ ଵିଷୟରେ ପୁରୁଷମାନେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ପରାମର୍ଶ କଲେ । ବଡ଼ ପେଟିର ଆକାର ବହୁତ ବଡ଼ ଥିଲା , ସେଥିରେ ଵସ୍ତ୍ର ,ଆଭୂଷଣ,ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି,ଘର କରଣା ଦରଵ ଇତ୍ୟାଦି ସବୁକିଛି ଥିଲା କିନ୍ତୁ ସାନ ପେଟିଟି ପୁରା ଖାଲି ଥିଲା । ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରି ସର୍ଵଦ୍ରଵ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ଼ ପେଟିଟିକୁ ରଖିଲେ । ଭଗଵାନ ସାଧାରଣ ଵ୍ୟକ୍ତିର ରୂପ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ସାନ ପେଟିଟିକୁ ଧରି ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଫେରି ଯାଉଥିଲେ ସେତିକିବେଳେ ଜଣେ ଜିଜ୍ଞାସୁ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲା ସେହି ସାନ ପେଟିଟି ଖାଲି କାହିଁକି ଥିଲା ?
ଭଗଵାନ ସେ ଲୋକକୁ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଫେରୁଥିଵା ବେଳେ କହିଲେ ସେଥିରେ 'ଅମରଵର' ଥିଲା । ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜର ଅଜ୍ଞାନତା ଯୋଗୁଁ ଅମରତ୍ବକୁ ଗ୍ରହଣ ନକରି ନଶ୍ଵର ଦରଵକୁ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଲେ ଫଳତଃ ସେମାନେ ଅମର ହୋଇପାରିଲେ ନାହିଁ ।
