My Blog List

Showing posts with label ସ୍ବାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ. Show all posts
Showing posts with label ସ୍ବାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ. Show all posts

Monday, August 14, 2023

•ଵିପ୍ଳଵୀ ଵୀର ସୋମନାଥ ସିଂହ ଓ ଅନୁଗୁଳର ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ•

ଏପ୍ରିଲ୍ ୧୩, ୧୮୪୮ରେ ଅନୁଗୁଳ ନଗରରେ ଜଣେ ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କୁ ଇଂରେଜମାନେ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଲାବେଳେ ଶହଶହ ନରନାରୀ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଆସି ତାଙ୍କୁ ଶେଷ ଦର୍ଶନ କଲେ । ଜୀଵନର ଭୟ ତ୍ୟାଗକରି ଏତେ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ରୁଣ୍ଡ ହୋଇ ଜଣେ ବନ୍ଦୀଙ୍କୁ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଶେଷ ଵିଦାୟ ଦେଉଥିଵା ଦେଖି ଇଂରେଜ ସାମରିକ କର୍ମଚାରୀମାନେ ଵିସ୍ମିତ ବିମୁଢ଼ ହେଲେ ‌। 

ସେ ଥିଲେ ଅନୁଗୁଳ ରାଜା ଵୀର ସୋମନାଥ ସିଂହ ,ବନ୍ଦୀ ହେଲାପରେ ସେ ଵୀରପରି ନିଜ ପ୍ରଜାକୂଳକୁ ସଂଵୋଧନ କରି କହିଥିଲେ

‘‘ପ୍ରଜାମାନେ ! ନିଜ ମାତୃଭୂମି ରକ୍ଷାର ଦାୟିତ୍ୱ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇଯାଉଛି । ନିଜ ଜୀଵନ ଵିନିମୟରେ ମାତୃଭୂମିର ଟେକ ରଖିଵାକୁ ଚେଷ୍ଟାକରିଵ ।’’

ପୁଣି ଵୀର ସୋମନାଥ ସିଂହ ଵୀରପରି ହସି ହସି ଇଂରେଜ ସାମରିକ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ
କହିଥିଲେ- ‘‘ଗୋଟିଏ ସୋମନାଥକୁ ବନ୍ଦୀକଲ ସିନା ଅନୁଗୁଳ ରାଜଧାନୀରେ ଶହ ଶହ ସୋମନାଥ ଜନ୍ମନେଲେଣି ଯାଇ ଦେଖ ।’’

ଏହି ଵିପ୍ଳବୀ ଵୀର ସୋମନାଥ ସିଂହ ଅନୁଗୁଳ ରାଜ୍ୟର ରାଜା ଥିଲେ । ସେ ଥିଲେ
ଜଣେ ସ୍ଵାଧୀନଚେତା, ସରଳଵିଶ୍ଵାସୀ, ପରୋପକାରୀ ସଚେତନ ଵ୍ୟକ୍ତି । ଅନୁଗୁଳ
ରାଜବଂଶରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣକରି ସାଧାରଣ ଲୋକ ପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କ ସହିତ ସେ
ମିଶୁଥୁଲେ ଏଣୁ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଥିଲା ପ୍ରଗାଢ଼ ଵିଶ୍ୱାସ ଓ ଭକ୍ତି । ପ୍ରତ୍ୟେକ
ପ୍ରଜାଙ୍କର ଆପତ୍ତି ଅଭିଯୋଗ ମନଯୋଗ ସହକାରେ ଶ୍ରଵଣ କରି ଵିଵେକ ଅନୁସାରେ
ଵିଚାର କରୁଥିଲେ ଏଣୁ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭଗଵାନତୁଲ୍ୟ ଭକ୍ତି, ସ୍ନେହ, ଶ୍ରଦ୍ଧା
ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିଲେ । ଇଂରେଜ ସରକାର ସେତେବେଳେ ଦେଶୀୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟରେ ଅନେକ କଟକଣା ଲଗାଇଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ଦେଶ ଭିତରେ ଥିଵା ଅଭ୍ୟନ୍ତରିଣ ଵ୍ୟାପାରଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଇଂରେଜ ସରକାର ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରୁଥିଲେ ଫଳତଃ ସବୁଦେଖି ସୋମନାଥ ସିଂହ ମୋଟେ ସହି ପାରୁନଥିଲେ । ଇଂରେଜ
ସରକାରଙ୍କ ଵିରୁଦ୍ଧରେ ଯିଏ ସାମାନ୍ୟ କଥାପଦେ କହିଦେଲା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଦେଶଦ୍ରୋହ ଅପରାଧରେ ତାକୁ ଜଡ଼ିତ କରି କଠିନ ଦଣ୍ଡ ଦେଵାର ଵ୍ୟଵସ୍ଥା କରୁଥିଲେ, ଏମନ୍ତକି ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ଵିନା ଵିଚାରରେ ଦେଇ ଦେଉଥିଲେ । ଅନୁଗୁଳରେ ମଧ୍ୟ ଏମନ୍ତ ଅନେକ ଥର ହେଵାରୁ ଇଂରେଜ ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଵିଦ୍ରୋହୀ ହୋଇ ଉଠିଥିଲା । ସେ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଉପରେ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ ଅନେକ ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ସହଯୋଗ ଯୋଗାଇ ଦେଉଥିଲେ। ସେତେବେଳକାର ଘୁମୁସରର ଇଂରେଜ ସରକାର ଵିରୋଧୀ ବିଦ୍ରୋହୀ ନେତା ଦୋରା ବିଷୋଈ, ତାଙ୍କ ପୁତୁରା ଚକ୍ରା ବିଶୋଇ ଓ ତାଙ୍କର କେତେକ ଅନୁଚରଙ୍କୁ ଆଣି ନିଜ ରାଜନଅର ଭିତରେ ଗୋପନ କରି ରଖିଥିଲେ । ଇଂରେଜ ସରକାର ଯେତେବେଳେ ଗୁପ୍ତଚରଙ୍କଠାରୁ ଅନୁଗୁଳରେ ଵିପ୍ଳଵୀମାନେ ଗୁପ୍ତରେ ଥିଵାର ଜାଣିଲେ ,ସେମାନଙ୍କୁ ଧରାଇଦେଵାକୁ ଅନୁଗୁଳ ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ମଧ୍ୟ
ସୋମନାଥ ସିଂହ ସରକାରଙ୍କ କଥା ମୋଟେ ଶୁଣି ନଥିଲେ ।

 ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଇଂରେଜ ସରକାରଙ୍କୁ
ଜଣାଇ ଦେଇଥିଲେ ଯେ- ‘‘ମୁଁ ଵିଵେକ ଅନୁମୋଦିତ କାର୍ଯ୍ୟ କେବଳ କରିପାରେ ।’’
ଏହାଶୁଣି ଇଂରେଜ ସରକାର ତାଙ୍କ ଉପରେ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ
ଆକ୍ରମଣ ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲେ । ଦଶପଲ୍ଲା ରାଜାଙ୍କ କେତେକ ଅଞ୍ଚଳ ସୋମନାଥ ସିଂହଙ୍କ ପୂର୍ଵ ପୁରୁଷ ଅଧିକାର
କରି ନେଇଥିଲେ । ତାହାକୁ ଆଳକରି ୧୮୩୧ ମସିହାରେ ଦଶପଲ୍ଲା ରାଜାଙ୍କ ଆପତ୍ତି ଅଭିଯୋଗକ୍ରମେ
ଇଂରେଜ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ୧୪୫୦ଟଙ୍କା କ୍ଷତିପୂରଣ ଦେଵାକୁ ବାଧ୍ୟକଲେ କିନ୍ତୁ ରାଜା ସୋମନାଥ ସିଂହ ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିଵାକୁ ପୂରା ମନାକରିଦେଲେ । ୧୮୩୭ ମସିହାରେ ଇଂରେଜ ସରକାର ଵିଦ୍ରୋହୀ ବୋଲି ସନ୍ଦେହକରି ଅନୁଗୁଳର ସୀମାନ୍ତଵର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ଛ’ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଵାପରେ ସେମାନଙ୍କ ଶଵଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଇଂରେଜ ଵାହିନୀ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିଵାକୁ ଆଦେଶ କରିଵାରୁ ସୋମନାଥ ସିଂହ ତାହା ପାଳନ କରିଵାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ମନାକରିଦେଇ ଥିଲେ । ଏହିପରି କାରଣଗୁଡ଼ିକ ଯୋଗୁଁ ୧୮୩୭ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ସହିତ
ସୋମନାଥ ସିଂହଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ତିକ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଠିକ୍ ଏହିସମୟରେ ଇଂରେଜମାନେ ‘ନରଵଳୀ’ ଵା ‘ମେରିଆ’ ପ୍ରଥା ବନ୍ଦ କରିଦେଵା ଦ୍ବାରା ବୌଦ ଓ ଘୁମୁସରର କନ୍ଧମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଧର୍ମଗତ ଅଧିକାରରେ ଇଂରେଜମାନେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଵିଚାର କରି ଵିଦ୍ରୋହ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ । ‘ଚକରାବିଷୋଇ’ ଓ ‘ନବଘନ କହର’ ଏ ବିଦ୍ରୋହର ନେତୃତ୍ଵ
ନେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ରାଜା ସୋମନାଥ ସିଂହ ଏ ଵିଦ୍ରୋହକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣପ୍ରାଣରେ ସାହାଯ୍ୟ
କରିଥିଲେ । ସୋମନାଥ ସିଂହ ଏହି ପ୍ରଥାକୁ ଆଳକରି ଇଂରେଜ ସରକାରଙ୍କ ଵିରୁଦ୍ଧରେ କନ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ୟକ୍ତ କରାଇ ଦେଇଥିଲେ । ଇଂରେଜ ସରକାରଙ୍କୁ କିପରି ଏ ଦେଶରୁ ତଡ଼ିବେ ସେହି ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥଲେ ସେ, ମାତ୍ର ଅଳ୍ପଦିନପରେ ଏ ଵିଦ୍ରୋହ ଇଂରେଜ ସରକାର ଦମନ କରିଦେଇଥିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ନେତାଙ୍କୁ ଧରିଵାକୁ ତତ୍ପର ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ । ତେବେ ସଂଗ୍ରାମୀ ନେତାମାନଙ୍କୁ ନେଇ ସୋମନାଥ ସିଂହ ଆତ୍ମଗୋପନ କରାଇଦେଇଥିଲେ । ଵିପ୍ଳଵୀମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଵା ପଛରେ
ସୋମନାଥଙ୍କ ହାତଥିଵା ଇଂରେଜ ସରକାର ଜାଣିପାରି ତାଙ୍କ ଉପରେ ସାମରିକ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରିଵାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ ।
ଇଂରେଜ ସରକାରଙ୍କ ସ୍ୱୟଂ ଶାସିତ ଅଞ୍ଚଳ ଦଶପଲ୍ଲାରେ ୧୮୪୭ ମସିହାରେ
ଦୁଇଟି କନ୍ଧଗ୍ରାମ ପୋଡ଼ିଯାଇ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଓ ଏହାପଛରେ ରାଜା ସୋମନାଥ ସିଂହଙ୍କ ହାତଥିଵାର ଇଂରେଜ ସରକାର ସନ୍ଦେହକଲେ । ଲୁଚି ରହିଥିଵା ଘୁମୁସରର ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ନଵଘନ କହର ଏ ଘଟଣାର ଅଳ୍ପଦିନପରେ ହଠାତ୍ ଗୋଟିଏ ଇଂରେଜ ଵାହିନୀ ଉପରେ ଚଢ଼ାଉକରି ୨୪ ଜଣ ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ହତ୍ୟାକରି ଦେଇଥିଲେ । ଏଥିରେ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରରୋଚନା ଓ ସହଯୋଗ ଥିଵାର ଇଂରେଜମାନେ ପୁଣି ସନ୍ଦେହକଲେ । ଇଂରେଜ ସରକାର ଗୁପ୍ତଚରମାନଙ୍କଠାରୁ ଜାଣିଵାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ସୋମନାଥ ସିଂହ ଵିପ୍ଳଵୀ ନବଘନ କହରଙ୍କୁ ତିନିଶହ ପାଇକ ସୈନ୍ୟ ଏ ଵିଦ୍ରୋହରେ ମାତିଵା ପାଇଁ ଦାନ କରିଛନ୍ତି । ମାତ୍ର ତଦନ୍ତକରି କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ନ ପାଇଵାରୁ ଇଂରେଜମାନେ ବାଧ୍ୟହୋଇ ନୀରଵ ରହିଲେ । ଇଂରେଜ ସରକାର ଚିନ୍ତାକଲେ ଅନୁଗୁଳ ହେଉଛି ସାମନ୍ତ ରାଜ୍ୟ ମାନଙ୍କର କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥଳୀ ଯେଉଁଠି ରହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ତୀକ୍ଷ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇ ହେଵ । ତାକୁ ଯେକୌଣସି ବାହାନା ମାଧ୍ୟମରେ କରାୟତ୍ତ କରିଵାକୁ ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା ।

 ଵିଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ସହଯୋଗଦେଇ ଇଂରେଜ ସରକାର ଵିପକ୍ଷରେ ଵିଦ୍ରୋହ କରିଵାକୁ
ମତାଉଥିଵା କାରଣ ଦର୍ଶାଇ କଟକ କମିଶନର ସୋମନାଥ ସିଂହଙ୍କ ପାଖକୁ ଏକ ନୋଟିସ୍ ପ୍ରେରଣ କରିଥିଲେ । ସେଥିରେ ଆଦେଶ ଥିଲା ଯେ ଶୀଘ୍ର ଏ ଅଭିଯୋଗ କଟକ ଆସି କମିଶନର
ଆଗରେ ହାଜର ପୂର୍ଵକ ଖଣ୍ଡନ କରନ୍ତୁ,ହେଲେ ସୋମନାଥ ସିଂହ ଏ ଆଦେଶ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଦେଇଥିଲେ ଫଳରେ ଇଂରେଜ ଵାହିନୀ ୧୮୪୮ ମସିହାରେ କଟକରୁ ଆସି ସାମରିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସୋମନାଥ ସିଂହ ଯେତେବେଳେ ଜାଣିଲେ ଯେ ଇଂରେଜ ସୈନ୍ୟ ଵାହିନୀ ଅନୁଗୁଳ ଆକ୍ରମଣ କରିଵାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ସୈନ୍ୟ ଵାହିନୀକୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଦେଇଥିଲେ । ଅନୁଗୁଳ ସହର ଉପକଣ୍ଠରେ ଘମାଘୋଟ ଲଢ଼େଇ
ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଦୀର୍ଘ କୋଡ଼ିଏ ଦିନ ଯୁଦ୍ଧପରେ ଏପ୍ରିଲ୍ ୧୩, ୧୮୪୮
ମସିହାରେ ବୀର ସୋମନାଥ ସିଂହ ହାରିଯାଇ ବନ୍ଦୀ ହୋଇଥଲେ ଓ ଅନୁଗୁଳ ଦୁର୍ଗ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଫଳତଃ ବୀର ସୋମନାଥ ସିଂହ ବନ୍ଦୀହୋଇ ହଜାରିବାଗ୍ ବନ୍ଦୀଶାଳାକୁ ଚାଲାଣ ହୋଇଥିଲେ । ସୋମନାଥ ସିଂହ ହଜାରୀବାଗ୍ ଜେଲ୍ ଭିତରେ ଦୀର୍ଘ ୩ ଵର୍ଷ ୯ ମାସ ରହଣି ପରେ ୧୮୫୨ ମସିହାରେ ଦେହତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ । ଅନୁଗୁଳ ସ୍ଵାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନ ଦଶଵର୍ଷରୁ ଅଧିକ କାଳ ଧରି ଚାଲିଥିଲା । ଏଥିରେ ଅନେକ ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ନିଜର ପ୍ରାଣୋତ୍ସର୍ଗ କରିଥିଲେ । ସେହି ସବୁ ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ୧୮୩୬-୩୭ ମସିହାରେ ଇଂରେଜ ଵିରୋଧରେ ଵିଦ୍ରୋହ ଘୋଷଣା କରିଥିଵା ଘୁମୁସର ଵିପ୍ଳଵର ମହାନ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରତା ସେନାନି କମଳ ଲୋଚନ ଦୋରା ଓ ଚକରା ବିଷୋଇ
ସୋମନାଥ ସିଂହଙ୍କ ନିକଟରେ ଆତ୍ମ ଗୋପନ କରି ଵିଦ୍ରୋହରେ ଯୋଗ ହୋଇଥିଲେ । ଏହା ଵ୍ୟତୀତ ଅନୁଗୁଳ ରାଜାଙ୍କ ଦୁର୍ଗରକ୍ଷୀ ମଣି ସାମନ୍ତରା, ସେନାପତି ସିନ୍ଧୁ ଗଡ଼ନାୟକ, ନୀଳକଣ୍ଠ ଵିଦ୍ୟାଧର, ଵିପ୍ଳବୀ ଭୋବନୀ ମଙ୍ଗରାଜ ଇତ୍ୟାଦି ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନେ ରାଜା ସୋମନାଥ ସିଂହଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । କ୍ୟାମ୍ପବେଲଙ୍କ ଗୁଳିଚୋଟରେ ମଣି ସାମନ୍ତରା ଶହୀଦ ହୋଇଥିଲେ । ଭୋବନୀ ମଙ୍ଗରାଜ ଧରାପଡ଼ି କଟକ ଜେଲ୍‌ରେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ରହିଲେ । କଟକ ଜେଲ୍‌ରୁ ପଳାୟନ କରିଵାପରେ କାଠଯୋଡ଼ି ନଦୀକୂଳରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକାଟ କରାଗଲା । ନୀଳକଣ୍ଠ ଵିଦ୍ୟାଧର କଟକ ଜେଲ୍‌ରେ ଅକାଳରେ ମୃତ୍ୟୁଵରଣକରି ଶହୀଦ ହୋଇଗଲେ । ଜଗନ୍ନାଥ ସିଂହ, ଲିଙ୍ଗ ଚମ୍ପତ୍ତି, ରେଵତୀ ମଙ୍ଗରାଜ ଓ ସିନ୍ଦୁ ଗଡ଼ନାୟକ
ଇତ୍ୟାଦି ଵିପ୍ଳଵୀମାନେ ଶେଷରେ କଟକ ଜେଲ୍‌ରେ ଆଜୀଵନ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ରହିଲେ।  
ଅନୁଗୁଳର ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ଵିଫଳ ହେଵା ସହ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ କନ୍ଧମାନେ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଅତ୍ୟାଚାରର ଶିକାର ହୋଇ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ । 

ତେବେ ସ୍ଵାଧୀନତାର ସତୁରି ଵର୍ଷ ଅତିଵାହିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ବି ଵିପ୍ଳଵୀ ଵୀର ସୋମନାଥ ସିଂହ ଓ ଅନୁଗୁଳର ସ୍ଵାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନ ପ୍ରସଙ୍ଗଟି ଓଡ଼ିଶା ତଥା ଭାରତରେ ଯେତିକି ପ୍ରଚାରିତ ହେଵାର କଥା ହୋଇପାରି ନାହିଁ । ଅନୁଗୁଳ ରାଜ୍ୟରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ କନ୍ଧମାନଙ୍କୁ ମାରି ଇଂରେଜମାନେ ଯେଉଁ ମହାପାପ କରିଥିଲେ ସେହି ଲୋମହର୍ଷଣକାରୀ ଐତିହାସିକ ଘଟଣାକୁ ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର କରି ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଲୁଚାଇ ଦିଆଗଲା । ଵିଦ୍ୟାଳୟର ଇତିହାସ ପୁସ୍ତକରେ ଏ ପ୍ରସଙ୍ଗ ପଢ଼ାନଯିଵାରୁ ଆଜି ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଵୀର ସୋମନାଥ ସିଂହ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଭାରତ,ଓଡ଼ିଶା କ'ଣ ଅନୁଗୁଳର ଅନେକ ଲୋକ ବି ଜାଣିନାହାନ୍ତି । 
••••••••••••••••••••••••••
ତଥ୍ୟ ଉତ୍ସ: ଯଦୁମଣି ଜେନାଙ୍କ "ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ" ପୁସ୍ତକ
••••••••••••••••••••••••••

Friday, August 11, 2023

ଆଜୀବନ ଅଜେୟ ସ୍ବାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ବୀର ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ

କଳିଙ୍ଗ ଦେଶର ଆମ ଵୀର ପୂର୍ଵଜମାନେ ୧୭୫୩ରୁ ୧୯୦୦ ମସିହା ଯାଏଁ ଫରାସୀ(୧୭୫୩-ଘୁମୁସର) ଓ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ(୧୭୫୭ର ଘୁମୁସର ଵିପ୍ଳଵରୁ ୧୯୦୦ ସମ୍ବଲପୁର ଵିଦ୍ରୋହ ଯାଏଁ) ଵିପକ୍ଷରେ ଦୀର୍ଘ ୧୪୦ ଵର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଶସ୍ତ୍ର ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ଚଳାଇଥିଲେ ‌। ସହସ୍ରାଧିକ କଳିଙ୍ଗୀ ଵୀର ନିଜ ଦେଶର ସ୍ଵାଧୀନତା ପାଇଁ ଆତ୍ମାହୁତି ଦେଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସ୍ଵାଧୀନତାର ସତୁରି ଵର୍ଷ ପରେ ଅନେକ ଓଡ଼ିଆ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଞ୍ଚଳିକ ମନେ କରି ପାଶୋରି ଦେଇଛନ୍ତି । ଏହିଭଳି ଜଣେ ଵିସ୍ମୃତ କଳିଙ୍ଗୀ ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ମୟୂରଭଞ୍ଜର ସଂଗ୍ରାମୀ ଵୀରଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ ହୋଇଥିଲେ । ସଂଗ୍ରାମୀ ଵୀର ଦାମୋଦର ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନଚେତା,ନିଡର ଓ ଵିଚକ୍ଷଣ ରାଜା ଥିଲେ ଏଵଂ ୧୭୮୧ ମସିହା ସମୟରେ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରୁଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜ୍ୟର କେତେକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ମରହଟ୍ଟାମାନେ ହଠାତ୍ ଇଂରେଜମାନଙ୍କୁ ଦେଇଦେଵାରୁ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜା ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ ଏଥିରେ ଉତ୍‌କ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ । ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜା ଵୀର ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ ନିଜ ରାଜ୍ୟର କୌଣସି ଅଂଶ ଗୋଟିଏ ଵୈଦେଶିକ ଜାତି ଅଧୀନକୁ ଚାଲିଯିଵାକୁ ସହଜରେ ସ୍ଵୀକାର କରିପାରୁନଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଏହାପରେ ଆଉ ଏକ ଅଘଟଣ ଘଟିଲା । ଅମର୍ଦ୍ଦାଦୁର୍ଗର ରାଜାଙ୍କୁ ଗାଦୀଚ୍ୟୁତକରି ଇଂରେଜମାନେ ଏହା ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ ୮୧ ଟି ଗ୍ରାମକୁ ଇଂରେଜ ଇଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଆ କମ୍ପାନୀ ଅଧୀନରେ ଥିଵା ଜମିଦାର ବେଲୋରାଚାରଙ୍କୁ ଦେଇଦେଵା ପାଇଁ ଚାହିଁଵାରୁ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜା ଏହାର ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଵାଦ କରିଥିଲେ । ଇଂରେଜ ମାନଙ୍କ ଅତ୍ୟାଚାରକୁ ସେ ମୋଟେ ସହ୍ୟକରି ପାରୁ ନଥିଲେ କି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୃତ୍ୱକୁ ସେ କେବେ ପସନ୍ଦ କରୁନଥିଲେ ଏଣୁ ୧୭୮୧ ମସିହାରେ ସେ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଵିରୋଧୀ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ । ଵୀର ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ କାଳ ଵିଳମ୍ବ ନକରି ସେହି ୧୭୮୧ ମସିହାରେ ଇଂରେଜ କର୍ତ୍ତୃତାଧୀନ ଅମର୍ଦ୍ଦାଦୁର୍ଗକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ । ଫଳତଃ ଅମର୍ଦ୍ଦାଦୁର୍ଗ ଓ ଏହା ସହିତ ସଂଲଗ୍ନ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜ୍ୟର ଅଂଶ ହୋଇଗଲା । 
ଇଂରେଜମାନେ ଏଥିରେ ମର୍ମାହତ ହୋଇ ଲେଫ୍‌ଟନାଣ୍ଟ ମାକ୍‌ଗ୍ରେଗରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ 
ଵିପୁଳ ସୈନ୍ୟ ସାମନ୍ତ ଧରି ରାଜା ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆହ୍ବାନ ଦେଲେ ‌। ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା କିନ୍ତୁ କିଛି ଦିନପରେ ମାକ୍‌ଗ୍ରେଗର୍ ମଧ୍ୟ ପରାଜୟ ବରଣକରି ପଳାୟନ କରିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ସରିନଥିଲା ! ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ ନାନାପ୍ରକାର କୌଶଳ ଅଵଲମ୍ବନକରି ଇଂରେଜମାନଙ୍କୁ
ବାରମ୍ବାର ପରାଭଵ ଦେଉଥିଲେ । ବାରମ୍ବାର କମ୍ପାନୀ ଅଧିକୃତ ଅଞ୍ଚଳ ଭିତରକୁ ପ୍ରଦେଶକରି ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିରୋଧକରି ପୁଣି ନିଜକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିନେଉଥଲେ ।

ଇଂରେଜ ମେଜର୍ ମାକ୍‌ଫେର୍ସନ୍ ଆସି ଲେଫ୍‌ଟନାଣ୍ଟ ମାକ୍‌ଗ୍ରେଗରଙ୍କ ସହ ମିଶି
ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜା ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜଙ୍କ ଵିପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ପରାଜୟଵରଣ କଲେ ଓ ଭଞ୍ଜରାଜାଙ୍କ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଅସହାୟଭାବେ ପଳାୟନ କଲେ । ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମାକ୍‌ଫେରସନ୍ ଭାବିଲେ ଯେ ଅଧିକୃତ ପ୍ରଗନା ଗୁଡ଼ିକରେ ରକ୍ଷଣା ବେକ୍ଷଣା ପାଇଁ କେଵଳ ବହୁସଂଖ୍ୟକ ସୈନ୍ୟବଳ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ, କାରଣ ଶତ୍ରୁ ଏଠାରେ କେଵଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୁହେଁ ଵରଂ କୌଶଳୀ ଓ ଆକ୍ରମକ ତେଣୁ ସେ ସିଧାସଳଖ ଯୁଦ୍ଧ ନକରି ଅନ୍ୟ ପନ୍ଥା ଉଣ୍ଡିଵାକୁ ଲାଗିଲେ । 

ଏହାପରେ ଇଂରେଜ କମ୍ପାନୀର ସାମଗ୍ରୀକ ସାହାଯ୍ୟନେଇ ବେଲୋରାଚାର ଜମିଦାର ତା’ର ଅପହୃତ ଜମିଦାରୀକୁ ପୁନର୍ଵାର ଲାଭ କରିଵାକୁ ଚେଷ୍ଟା ଚଳାଇଲେ କିନ୍ତୁ ଅସଫଳ ହେଲେ ।ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଅଧିକୃତ 'ଅଞ୍ଚଳ ଉଲମରା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ରାଜା ଦାମୋଦର ନିଜର ଦାବୀ ସାଵ୍ୟସ୍ତ କଲେ । ସେ କୌଶଳକରି ବାଗ୍ରି ଜମିଦାରକୁ ନିଜ ପକ୍ଷକୁ ଆଣି ଏ ଵିଦ୍ରୋହରେ ସାମିଲ କରିଦେଲେ । ଇଂରେଜ ହଟାଅ ଧ୍ଵନୀଦେଇ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜମିଦାର ମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତେଜିତ କରି ଇଂରେଜମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଵାରେ ଲାଗିପଡ଼ିଲେ । ସଂଗ୍ରାମୀ ଜନ୍ମଭୂମି ସେଵକ ରାଜା ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜଙ୍କ ଏପ୍ରକାର
କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ମ୍ରିୟମାଣ ହତୋତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଶେଷରେ ମରହଟ୍ଟାମାନଙ୍କ ସହଯୋଗ ଲୋଡ଼ିଲେ । ମରହଟ୍ଟାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକ୍ଷୟ ମଧ୍ୟ ହୋଇ ସାରିଥିଲା ଓ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଇଂରେଜଙ୍କ ପ୍ରଭୃତ୍ୱକୁ ' ପରୋକ୍ଷରେ ମାନିନେଇ ସାରିଥିଲେ ଏଣୁ ସେମାନେ ଇଂରେଜମାନଙ୍କୁ ସାମରିକ ସାହାଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଯୋଗାଇ ଦେଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଇଂରେଜ ଓ ମରହଟ୍ଟାମାନଙ୍କ ମିଳିତ ଵାହିନୀ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଆକ୍ରମଣକରି ମଧ୍ୟ ଜୟଯୁକ୍ତ ହୋଇପାରି ନଥିଲେ । ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଶାନ୍ତି ପ୍ରସ୍ତାଵ ଆଗତହେଲା । ଇଂରେଜ ଏମିତି ଜାତି ଯିଏ ଵିଜୟର ସମ୍ଭାଵନା ଥିଲେ ଶତ୍ରୁ ପକ୍ଷକୁ ଶାନ୍ତି ପ୍ରସ୍ତାଵର କୌଣସି ସୁଯୋଗ ଦିଏ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ହାରିଵାର ସମ୍ଭାଵନା ଥିଲେ ବାରମ୍ବାର ଶାନ୍ତିର ଗୀତ ଗାନ କରେ । ତେବେ ଏ ଶାନ୍ତି ପ୍ରସ୍ତାଵରେ ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ କେତେକ ସର୍ତ୍ତ ରଖିଲେ ମାତ୍ର ଇଂରେଜମାନେ ତାହା ଗ୍ରହଣ ନକରିଵାରୁ ପୁଣି ସଂଗ୍ରାମ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଧୀର-ଵୀର-କୌଶଳୀ ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ ପୂର୍ଵ କୌଶଳ ଅଵଲମ୍ବନକରି ସେହିପରି ଇଂରେଜ ମାନଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ପରାଭଵ ଦେଉଥିଲେ । ମାତ୍ର ୧୭୮୧ରୁ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଵିପକ୍ଷରେ ସଂଗ୍ରାମ ଚଳାଇ ଏମିତି ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଵା ଅଵସ୍ଥାରେ ୧୭୯୬ ମସିହାରେ ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ ସ୍ଵର୍ଗଵାସୀ ହେଲେ । ତାଙ୍କ ଜୀଵନର ପନ୍ଦର ଵର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟକାଳ ଇଂରେଜ ଵିପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଵାରେ କଟି ଯାଇଥିଲା । ନିଜର ସମସ୍ତ କୌଶଳ ଓ ଶକ୍ତି ଖଟାଇ ଇଂରେଜ ମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିଥିଲେ । ସେ ବୁଝିଥିଲେ ଇଂରେଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ ନକଲେ ସେମାନେ ଏମିତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜ୍ୟକୁ କଵଳିତ କରି ପକାଇବେ
ଓ ଜନ୍ମଭୂମି ଵିଦେଶୀମାନଙ୍କ ହାତକୁ ଚାଲିଯାଇ ଲୁଣ୍ଠିତ ହୋଇଯିଵ । ଏଥିରେ ମାତୃଭୂମିର ମହତ ଯିଵ, ଏଣୁ ସେହି ଜାତୀୟ ସମ୍ମାନକୁ ରକ୍ଷା କରିଵାକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସୁଖ ସୌଭାଗ୍ୟକୁ ବଳିପକାଇ ଦେଇଥିଲେ ।

ଭାରତରେ ଵୀର ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜଙ୍କ ଭଳି ସ୍ଵାଧୀନତାସଂଗ୍ରାମୀ ରାଜା ଵିରଳ । ସେ ପନ୍ଦର ଵର୍ଷରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବ ସମୟକାଳ ଇଂରେଜ ଵିପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ଏଵଂ ସବୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଵିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ଇଂରେଜମାନେ ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶାରେ ପାଦ ଦେଵାକୁ ବି ଡରୁଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସେ ଚାଲିଗଲା ପରେ ଇଂରେଜମାନଙ୍କର ସାହସ ବଢ଼ିଗଲା । ଏହାର କେତେକ ଵର୍ଷପରେ ୧୮୦୩ରେ ଓଡ଼ିଶାର ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଚାଲିଗଲା । ସଶସ୍ତ୍ର ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କ କଥା ପଡ଼ିଲେ ରାଣୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ,ଅଲୁରୀ ସୀତାରାମ ରାଜୁ,ଵୀରପାଣ୍ଡ୍ୟ କଟ୍ଟବୋମ୍ମ,ଭଗତସିଂହ, ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଆଜାଦ୍,ତିରୋତ୍ ସିଂ(ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ମୈରାଙ୍ଗ) ଓ ଅନ୍ଯ ଅନେକ ଅଣଓଡ଼ିଆଙ୍କ ନାମ ପ୍ରଥମେ ନିଆଯାଏ କିନ୍ତୁ ଏହି କଳିଙ୍ଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଵା ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷ ଓ କଳିଙ୍ଗଦେଶୀୟ ଭଞ୍ଜରାଜା ଵୀର ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ ହିଁ ଆଜୀଵନ ଇଂରେଜ ଵିପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ସିନା ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ମୃତ୍ୟଵରଣ କରିନଥିଲେ । ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଯେ ଵୀର ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜଙ୍କ ସ୍ଵର୍ଗଵାସର ଶହେ ଵର୍ଷ ପରେ କଳିଙ୍ଗ ଦେଶର କଟକ ନଗରରେ ୧୮୯୭ରେ ସୁଭାଷ ବୋଷଙ୍କ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା । ଵୀର ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜଙ୍କର ଶାରୀରିକ ଅସୁସ୍ଥତା ଯୋଗୁଁ ସ୍ଵର୍ଗଵାସ ହେଲା ସିନା ତାଙ୍କ ଵିୟୋଗରେ କଳିଙ୍ଗ ଦେଶ ଵୀରହୀନ ହୋଇଯାଇନଥିଲା । ୧୮୦୩ ପରର ପରାଧୀନ ଓଡ଼ିଶାରେ 
ସହସ୍ରାଧିକ ସଶସ୍ତ୍ର ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଵିପକ୍ଷରେ ୨୧ରୁ ଅଧିକ ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ଚଳାଇଥିଲେ । 
କିନ୍ତୁ ସ୍ଵାଧୀନତା ପରେ ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଵୀର ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ ଵିସ୍ମୃତ ହୋଇଗଲେ । ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆଜୀଵନ ଅଜେୟ ରହିଥିଵା ଜଣେ ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ହୋଇ ବି ଆଜି ଓଡ଼ିଶାରେ ଅନେକ ଵୀର ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜଙ୍କୁ ଜାଣିନଥିଵା ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ଵିଷୟ ନୁହେଁ କି ? 
••••••••••••••••••••••••••
ତଥ୍ୟ ଉତ୍ସ : ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ(ଯଦୁନାଥ ଜେନା)
••••••••••••••••••••••••••