My Blog List

Showing posts with label ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ. Show all posts
Showing posts with label ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ. Show all posts

Friday, November 7, 2025

କାକତୁଆ ଝିଲି: ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଭୋଗଦ୍ରଵ୍ୟର ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ

ଓଡ଼ିଶାର ପଵିତ୍ର ଭୂମି ପୁରୀରେ ଅଵସ୍ଥିତ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ଵିଶ୍ୱର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥସ୍ଥାନ। ଏହି ମନ୍ଦିରର ମହାପ୍ରସାଦ ଵିଶ୍ୱଵିଖ୍ୟାତ, ଯାହା ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେଵଳ ଭୋଜନ ନୁହେଁ, ଵରଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାର ପ୍ରତୀକ। ମହାପ୍ରସାଦର ଵିଵିଧ ଭୋଗଦ୍ରଵ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ କାକତୁଆ ଝିଲିର ଏକ ଵିଶେଷ ସ୍ଥାନ ରହିଛି। ଏହା ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଭୋଗଦ୍ରଵ୍ୟାଦି ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ। କାକତୁଆ ଝିଲିର ନାମ ଶୁଣିଲେ ମନରେ ଏକ ମିଠା ସୁଗନ୍ଧ ଓ ସୁସ୍ଵାଦୁ ସ୍ମୃତି ଉଦୟ ହୁଏ। ଏହି ଝିଲି କେଵଳ ଏକ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ନୁହେଁ, ଵରଂ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରର ସଂସ୍କୃତି, ଧର୍ମ ଓ ପରମ୍ପରାର ଅଵିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଅଂଶ। ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୁତି, ସେଵା ଓ ଭକ୍ତି ସହ ଜଡ଼ିତ କାହାଣୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୋମାଞ୍ଚକର। 
କାକତୁଆ ଝିଲି ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରର ଛପନ ଭୋଗର ଏକ ଅଂଶ। ଝିଲି ଶବ୍ଦଟି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଏକ ପ୍ରକାରର ମିଷ୍ଟାନ୍ନକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯାହା ଗୁଡ଼ ପାଗରେ ଭିଜାଇ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ। କାକତୁଆ ଝିଲିର ନାମ ଏହାର ଆକୃତିରୁ ଉଦ୍ଭଵ ହୋଇଛି। ଏହାର ଗୋଳାକାର ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣନଶୀଳ ଆକୃତି କାକତୁଆ ପକ୍ଷୀର ଚୁଞ୍ଚୁ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଏ, ତେଣୁ ଏହାକୁ କାକତୁଆ ଝିଲି କୁହାଯାଏ। ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରର ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ, ଏହି ଝିଲି ଦୈନନ୍ଦିନ କୋଠଭୋଗ ଚୁଲିରେ ଵୈଷ୍ଣଵାଗ୍ନି ସଂଯୋଗ ହେଵା ପରେ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ। ଏହା ସକାଳଧୂପ ପନ୍ତିରେ ଲାଗିଥାଏ ଏଵଂ ପ୍ରତ୍ୟହ ଚାରିଟି କାକତୁଆ ଝିଲି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ। କାକତୁଆ ଝିଲି ମହାପ୍ରସାଦର ଏକ ଅଂଶ ଭାଵେ ଵିଦେଶୀ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏଵଂ ଏହା ରଥଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଵିଶେଷ ଭାଵେ ଵଣ୍ଟନ ହୋଇଥାଏ।

ଝିଲିର ଵିଵିଧ ପ୍ରକାର ମଧ୍ୟରେ ସେଵତୀ ଝିଲି, ଛପନ ଝିଲି, ବଡ଼ ଝିଲି, ସାନ ଝିଲି ଆଦି ରହିଛି। କିନ୍ତୁ କାକତୁଆ ଝିଲିର ଵିଶେଷତ୍ୱ ଏହାର ଆକାର ଓ ସ୍ୱାଦରେ ସନ୍ନିହିତ। ଏହା ଅନ୍ୟ ଝିଲିଠାରୁ ଅଧିକ ଗୋଲାକାର ଓ ଘନ ହୋଇଥାଏ ଏଵଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଵିଶେଷ ଭାଵେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ଏହି ଝିଲି ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ। ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଵୈଷ୍ଣଵ ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ ମହାପ୍ରସାଦର ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ଏଵଂ ତହିଁରେ ଝିଲି ନହେଲେ ବି ଝିଲି ସଦୃଶ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବୋଲି ଵର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

କାକତୁଆ ଝିଲିର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଏକ ଜଟିଳ ଓ ପଵିତ୍ର ପ୍ରକ୍ରିୟା। ଏହା ଅଗୋଳିଆ ବିରି (ଏକ ଵିଶେଷ ଧରଣର ଚାଉଳର ପିଠଉ)ରେ ତେଲୁଣି ପାତ୍ର ସାହାଯ୍ୟରେ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ। ପ୍ରଥମେ ଏକ ନୂଆ କନା (ମାଟିର ପାତ୍ର)ରେ ବଟା ବିରିକୁ ରଖାଯାଏ। ଚୁଲିରେ ବସିଥିଵା ତେଲୁଣି (ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ମାଟିର, ସଂପ୍ରତି ଲୁହାର କଡ଼େଇ)ରେ ଘିଅ ପକାଯାଏ। ଘିଅ ତାତିଵା ପରେ ବିରିକୁ ଝିଲି ସଦୃଶ ଘୂରାଇ ଘୂରାଇ ଛଣାଯାଏ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଗୋଳିଆ ବିରି ଗୋଳାକାର ହୋଇ ଝିଲିର ଆକୃତି ନେଇଥାଏ। ତା’ପରେ ଏହାକୁ ଗୁଡ଼ ପାଗରେ ଭିଜାଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ।

ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବଡ଼ୁସୁଆର ଗୋଷ୍ଠୀର ପିଠା ସୁଆର (ସେଵକ) ଝିଲିକୁ ଛାଣିଵାର ଦାୟିତ୍ୱ ନିଅନ୍ତି। ପାଗୁଆ ସେଵକ ଗୁଡ଼ ପାଗରେ ଝିଲିକୁ ଭିଜାଇ ପନ୍ତିରେ ଲାଗିଵା ଉପଯୋଗୀ କରିଥାନ୍ତି। ଝିଲି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଵା ପରେ ତାଡ଼ (ପଲମ)ରେ ତୋଳାବଡ଼ୁ ସେଵକ ସଜାଇ ରଖି ଛେକରେ ନେଇ ରତ୍ନସିଂହାସନ ତଳେ ପନ୍ତିରେ ପଡ଼ିଥିଵା ଥାଳିରେ ବାଢ଼ିଥାନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପଵିତ୍ରତା ସହ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ଏଵଂ ସେଵକମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି।

ଆଧୁନିକ କାଳରେ ମନ୍ଦିର ବାହାରେ କାକତୁଆ ଝିଲିର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ ଅନୁକରଣ ରେ ମଧ୍ୟ ଏ ଧରଣର ଝିଲି ତିଆରି ହେଉଛି, କିନ୍ତୁ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ମୂଳ ମହାପ୍ରସାଦର ସ୍ୱାଦ ଅପୂର୍ଵ। ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ଵ୍ୟଵହୃତ ଘିଅ ଓ ଗୁଡ଼ ପୁରୀର ସ୍ଥାନୀୟ ଉତ୍ପାଦ, ଯାହା ଏହାର ସୁଗନ୍ଧକୁ ଵଢ଼ାଇଥାଏ। ପ୍ରତି ଝିଲିର ଓଜନ ପ୍ରାୟ ୫୦୦ ଗ୍ରାମରୁ ଅଧିକ ହୋଇଥାଏ, ଯାହା ଏକାଧିକ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ।

କାକତୁଆ ଝିଲି କେଵଳ ସକାଳଧୂପ ପନ୍ତିରେ ଲାଗିଥାଏ। ଏହା ଗଜପତି ମହାରାଜାଙ୍କ ସହ କେତେକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସେଵକଙ୍କୁ ଖେଇ ପ୍ରାପ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ମିଳିଥାଏ। ମହାପ୍ରସାଦ ଭାବେ ଏହା ଆନନ୍ଦ ବଜାରରେ ବିକ୍ରି ହୋଇଥାଏ ଏଵଂ ଭକ୍ତମାନେ ଏହାକୁ କିଣି ଘରକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ରଥଯାତ୍ରା ସମୟରେ କାକତୁଆ ଝିଲିର ଚାହିଦା ବଢ଼ିଯାଏ। ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଵିଭାଗର ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ, ଵାର୍ଷିକ ରଥଯାତ୍ରାରେ ଲକ୍ଷାଧିକ ଝିଲି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ, ଯାହା ଵିଶ୍ୱର ସର୍ଵଵୃହତ ଧାର୍ମିକ ଭୋଜନ ବଣ୍ଟନର ଉଦାହରଣ।

ସେଵକମାନଙ୍କର ଭୂମିକା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ପିଠା ସୁଆର, ପାଗୁଆ ଓ ତୋଳାଵଡ଼ୁ ସେଵକମାନେ ପୈତୃକ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏହା କେଵଳ ରୋଜଗାର ନୁହେଁ, ଵରଂ ଭକ୍ତିର ଅଂଶ। ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ରୋଷଶାଳା ଵିଶ୍ୱର ସର୍ଵଵୃହତ ଏଵଂ ଏଠାରେ ହଜାର ହଜାର ସେଵକ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।

କାକତୁଆ ଝିଲି ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରତୀକ। ଏହା ଵୈଷ୍ଣଵ ଧର୍ମର ସମାନତାର ଵାର୍ତ୍ତା ଵହନ କରେ, କାରଣ ମହାପ୍ରସାଦ ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ଧର୍ମର ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ। ଲୋକଵିଶ୍ଵାସ ଅଛି, ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସହ ଝିଲି ଖାଇ ମହା ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରନ୍ତି। ରଥଯାତ୍ରାରେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୁଚରିଣା ଉତ୍ସଵରେ ଝିଲିର ଵିଶେଷ ଭୂମିକା ରହିଛି।

ଆଧୁନିକ କାଳରେ କାକତୁଆ ଝିଲି ଓଡ଼ିଶାର ପର୍ଯ୍ୟଟନକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରୁଛି। ଅନଲାଇନ ପ୍ଲାଟଫର୍ମଗୁଡ଼ିକରେ ଏହାର ରେସିପି ଶେୟାର ହେଉଛି, କିନ୍ତୁ ମୂଳ ସ୍ୱାଦ ମନ୍ଦିରରେ ହିଁ ମିଳିପାରିଵ । ଏହା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର ମଧ୍ୟ, କାରଣ ଘିଅ ଓ ଗୁଡ଼ରେ ପୁଷ୍ଟିକର ଗୁଣ ରହିଛି।

କାକତୁଆ ଝିଲି କେଵଳ ଏକ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ନୁହେଁ, ଵରଂ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର କୃପାର ପ୍ରତୀକ। ଏହାର ସୁସ୍ୱାଦୁ ସ୍ୱାଦ ଓ ପଵିତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ। ପରମ୍ପରାର ଏହି ରତ୍ନ ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ଓଡ଼ିଶାର ଗୌରଵ ଵଢ଼ାଇଵ। ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ !

—ତଥ୍ୟ ଉତ୍ସ
୧. ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରର ଅଫିସିଆଲ ଓ୍ୱେଵସାଇଟ (shreejagannatha.in) ଏଵଂ ମହାପ୍ରସାଦ ଵିଵରଣୀ ଵିଭାଗ।  
୨. ଓଡ଼ିଶା ଟୁରିଜମ ପୋର୍ଟାଲ (odishatourism.gov.in) ରଥଯାତ୍ରା ଓ ମହାପ୍ରସାଦ ସମ୍ଵନ୍ଧୀୟ ରିପୋର୍ଟ।  
୩. ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଵିଭାଗର ଵାର୍ଷିକ ରିପୋର୍ଟ ଏଵଂ ଫୁଡ ଵ୍ଲଗଗୁଡ଼ିକରୁ କାଛି ତଥ୍ୟ ନିଆଯାଇଛି 

Tuesday, July 19, 2022

ପଦ୍ମପୁରର ବୋଡ଼ାସମ୍ବର

ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ପଦ୍ମପୁର ଅଞ୍ଚଳର ଏକ ଗ୍ରାମର ନାମ ହେଉଛି ବୋଡ଼ାସମ୍ବର କିନ୍ତୁ
ପୂର୍ଵେ ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ଏକ ଐତିହ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଜମିଦାରୀ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା ।


 ଏହା ୮୪୧ ଵର୍ଗମାଇଲ ତଥା ୪୭୬ଟି ଗ୍ରାମ ମଧ୍ଯରେ ଵ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା । ବୋଡ଼ାସମ୍ବରର ଦକ୍ଷିଣରେ ୧୦୪୪.୦୮ ମିଟର ଉଚ୍ଚତା ବିଶିଷ୍ଟ ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନ ପର୍ଵତମାଳା ଅଵସ୍ଥିତ, ପୂର୍ଵ ସୀମାରେ ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲାର ଆଗଲପୁର, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ନୂଆପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଛତିଶଗଡ଼ ରାଜ୍ୟର ଫୁଲଝର ଅଞ୍ଚଳ ଅଵସ୍ଥିତ । ଅଧୁନା ଏ ଅଞ୍ଚଳ ସୀମିତ ହୋଇ ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ପଦ୍ମପୁର ନଗରଠାରୁ ୧୮ କି.ମି ଦୂରରେ ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ଗ୍ରାମ ଭାବେ ଵିଦ୍ୟମାନ । ଇଂରାଜୀରେ ଏ ଅଞ୍ଚଳର ନାମ Borasambar ଲେଖାଯାଉଛି ଏଵଂ ଏଠିକାର ପିନ୍ କୋଡ଼ ହେଲା ୭୬୮୦୩୯ । ଏହି ଅଞ୍ଚଳଟି ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ଵରଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩୫୦ କି.ମି ଦୂରରେ ଅଵସ୍ଥିତ। 

କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଵୀର ବାରଭାଇ ବେଣ୍ଟକାର ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ ପରିଭ୍ରମଣ କରୁକରୁ ଏହି ଜମିଦାରୀ ଅଞ୍ଚଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।

ବୋଡ଼ାସମ୍ବର , ପଦ୍ମପୁର ଉପଖଣ୍ଡର ଐତିହ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଞ୍ଚଳ ଵିଵେଚିତ ହୋଇଥାଏ । ଅରଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ଏହି ଗ୍ରାମ ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ଗଡ଼ଜାତର କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥଳୀ ଥିଲା ।

କୁହାଯାଏ ବୋଡ଼ାସମ୍ବରରେ ବିଞ୍ଜାଲ,କନ୍ଧ,ଶବର ତଥା ଗଣ୍ଡ ଜାତିର ମୁଖିଆମାନେ ଅନେକ ସଂଖ୍ୟାରେ କ୍ଷୁଦ୍ରକ୍ଷୁଦ୍ର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିଏ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । 

ବିଂଝାଲମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା କଥିତ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଏମାନଙ୍କ ପୂର୍ଵପୁରୁଷ ବାରଭାଇ ବେଣ୍ଟକାର । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭ୍ରାତା କେତେଗୁଡ଼ିଏ ଗ୍ରାମକୁ ନେଇ ପ୍ରଶାସନିକ ଖଣ୍ଡର ଶାସନ ଭାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।

ବାରଭାଇଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବରିହା ଥିଲେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା । ‘ଶ୍ରୀ ନୃସିଂହ ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଅନୁଯାୟୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବରିହା ହେଉଛନ୍ତି ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ଗଡ଼ଜାତର ପ୍ରଥମ ରାଜା ।

 ୧୮୯୯ ମସିହାରେ ଲାଲ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ବରିହା ରାଜ୍ୟର ଶାସନ ଭାର ବହନ କରିଥିଲେ । ଶାସନର ଗୁରୁତ୍ଵକୁ ଉପଲବ୍ଧି କରି ସେ ପଦ୍ମପୁରକୁ ରାଜଧାନୀ ରୂପେ ବାଛିଥିଲେ । ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳିତ, ଐତିହ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ,ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତଥା କ୍ଷମତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଡ଼ଜାତ ଅଞ୍ଚଳ ରୂପେ ସୁଖ୍ୟାତି ବହନ କରିଥିଲା । 
 

ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ନାମକରଣ ପଛରେ କିମ୍ବଦନ୍ତୀମୂଳକ ଆଖ୍ୟାନ ରହିଛି । ବାରଭାଇ ବେଣ୍ଟକାର ଶିକାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିଘଞ୍ଚ ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ ବୁଲୁଥିଲା ବେଳେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଚମକି ପଡ଼ିଲେ । 

ଶ୍ଵେତ ଵରାହ ଓ ଶ୍ଵେତ ଶଶା ଭିତରେ ମରଣାନ୍ତକ ଲଢ଼େଇ ଚାଲିଥିଲା । ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ପ୍ରଵଳ ସିଂ ଶର ନିକ୍ଷେପ କଲେ । ତାହା ଲକ୍ଷ୍ୟଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇ ଵରାହ ଶଶକ ସହ ପୂର୍ଵ ଦିଗକୁ ଗଲା । ଶୁଣାଯାଏ ସ୍ଵୟଂ ଜଗନ୍ନାଥ ଵରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ । 


ମାୟାଧର ପ୍ରଭୁ ଵରାହ ରୂପୀ ଜଗନ୍ନାଥ ପୁରୀ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ପଶିଗଲେ ଏଵଂ ଯାଉଁଳା କବାଟଟିକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ । ଫଳତଃ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟ ଦରଜାରେ ଶରଟି ଲାଖି ରହିଲା । ସମସ୍ତ ମଲ୍ଲଯୋଦ୍ଧା ଆପ୍ରାଣ ଉଦ୍ୟମ କଲେ ସୁଦ୍ଧା ଶରଟିକୁ ବାହାର କରି ପାରିଲେନି । 

ବାରଭାଇ ବେଣ୍ଟକାର ପୁରୀରେ ପହଞ୍ଚି ନିଜର ଶରଟିକୁ ଅନାୟସରେ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ । ମହାରାଜାଙ୍କର ଅନୁମତିକ୍ରମେ ଶରଟିକୁ ବାହାର କରି ବଳଶାଳୀର ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲେ । ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମହାରାଜ କହିଲେ ‘ତୁମେ ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନର ପାଦଦେଶରେ ଥିବା ‘ମଣିଦାକାନନ’ ରେ ନିଜ ଗଡ଼ ସ୍ଥାପନ କର । ଏକ ଵରାହ ଵା ବାର୍ହା ପଛରେ ଧାବନ କରି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିଥିବାରୁ ତୁମକୁ ‘ବରିହା’ ଉପାଧି ପ୍ରଦାନ କରାଗଲା ।’ 


ଗଜପତିଙ୍କ ଠାରୁ ମେଲାଣି ନେଇ ବାଟରେ ଲୁହୁରା କନ୍ୟା ସୁଲୋଚନାକୁ ପ୍ରବଳ ସିଂ ଵିଵାହ କଲେ । ମଣିଦାକାନନରେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଵସଵାସ କଲେ । ଜଙ୍ଗଲରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲାବେଳେ ବାରଭାଇ ବେଣ୍ଟକାର ଵିଚିତ୍ର ଦୃଶ୍ୟର ଅଵଲୋକନରେ ଆତ୍ମହରା ହୋଇପଡ଼ିଲେ ।

 ବୁଡ଼ା(ବୋଡ଼ା)ସାପଟିଏ ଵିରାଟ ସମ୍ବରକୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲାବେଳେ ଦୁହିଁଙ୍କ ଉପରକୁ ଶର ନିକ୍ଷେପ କଲେ । ସାପଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ସମ୍ବରକୁ ଗିଳି ପଳାୟନ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ବରର ମୁନିଆଁ ଶିଙ୍ଘରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ସେଠି ଟଳି ପଡିଲା । ଏ ସ୍ଥାନଟି ବୀର ମାଟି । ଶତ୍ରୁ ହେଲେ ବି ପରାସ୍ତ ହୋଇପାରେ ଅନାୟସରେ । ଏମନ୍ତ ବିଚାରି ବାରଭାଇ ବେଣ୍ଟକାର ଗଡ଼ ତିଆରିଲେ । ‘ନୃସିଂହ ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ରେ ଲିଖୁତ ଅଛି – 
 
"ବିଂଝାଲ ରାଜାଙ୍କ ସେହି ମୁଖ୍ୟଗଡ଼ ହେଲା ରାଜବୋଡାରେ ସେ ଗଡ଼ ବିଖ୍ୟାତ ହୋଇଲା ।
 ଅରଣ୍ୟ କଟାଇ ତହିଁ ଗ୍ରାମ ବସାଇଲେ ସେଦିନୁ ସମସ୍ତେ ବୁଡ଼ା ସମ୍ବର ବୋଇଲେ ।"
 
ମଶିଦାକାନନର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ବୁଡ଼ାସମ୍ବର/ ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ବୋଲି ନାମିତ ହେଲା । 

ଏବେ ବି ପଦ୍ମପୁର ଉପଖଣ୍ଡକୁ ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି । 

ତେବେ ଏହା ତ ପୌରାଣିକ ଵା କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ମୂଳକ ମତ କିନ୍ତୁ ଐତିହାସିକଙ୍କ ମତାନୁଯାୟୀ ବୁଡ଼ାସମ୍ବର ଵା ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ଶବ୍ଦର ମୂଳ ସମ୍ଭଵତଃ ବୁଦ୍ଧ ସମ୍ବତ୍ସର । 

ବୁଦ୍ଧ ଶବ୍ଦକାଳ କ୍ରମେ ପରିଵୃତ୍ତ ହୋଇ ବୁଡା ହୋଇଛି । ସମ୍ବତ୍ସର ଶବ୍ଦରୁ ସମ୍ବଅର ଵା ସମ୍ବର ହୋଇ ବୁଡ଼ାସମ୍ବର ଵା ବୋଡ଼ାସମ୍ବରର ନାମକରଣ ହୋଇଥିବାର ପ୍ରମାଣ ମିଳେ । 

ବୋଡ଼ାସମ୍ବରରେ ମାର୍ଜାର କେଶରୀ ଵୈଷ୍ଣଵ ଧର୍ମର ଦେଵତା ପୂଜା ଦେଖିଵାକୁ ମିଳେ । ଏ ଅଞ୍ଚଳ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମ ସାଧନାର ପୀଠ ଥିଲା । ଗନ୍ଧଗିରି/ଗନ୍ଧମାର୍ଦନ ଗିରିର ପାଦଦେଶରେ ବୁଦ୍ଧସମ୍ବତ୍ସର ଵୈଶାଖ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥିଲା । କାଳକ୍ରମେ ଜନଵସତି ସ୍ଥାପନ ହେଵା ସହ ଏହି ସ୍ଥାନର ନାଁ ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ହୋଇଥିଵାର ଜଣାପଡ଼େ ।


ଆଜି ବୋଡ଼ାସମ୍ବରର ନାମ ଏକ ଗ୍ରାମ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ବି ପଦ୍ମପୁର ନଗରର ଵିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବୋଡ଼ା ଓ ସମ୍ବରର ଲଢ଼ାଇକୁ ପ୍ରତିମା ରୂପେ ସ୍ଥାପନା କରାଯାଇଛି ପୁଣି 
ପଦ୍ମପୁର ଅଞ୍ଚଳର ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରତୀକ ହୋଇଯାଇଛି ବୋଡ଼ା ଓ ସମ୍ବର ଲଢ଼ାଇ । ଏହା ସୂଚାଇ ଦିଏ ଯେ ଏକଦା ଏ ପଦ୍ମପୁର ଅଞ୍ଚଳଟି ବୋଡ଼ାସମ୍ବର ନାମରେ କଥିତ ହେଉଥିଲା । 

••••••••••••••••••••••••
ଆଲେଖ୍ୟ—ଶିଶିର ସାହୁ ମନୋଜ 
କନ୍ତିଓ ପୁଟସାହି, ଢେଙ୍କାନାଳ 
•••••••••••••••••••••••••