My Blog List

Showing posts with label ରମ୍ୟରଚନା. Show all posts
Showing posts with label ରମ୍ୟରଚନା. Show all posts

Saturday, August 15, 2026

ଶୁଭକାମନା

ଅଗଷ୍ଟ ପନ୍ଦର ଓ ଜାନୁଆରୀ ଛବିଶ ଛଡ଼ା ହାତଗଣତି କିଛି କ୍ରିକେଟ୍ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ ଵର୍ଷର ୩୪୦ ଦିନ ଦେଶଭକ୍ତିର 'ଭ' ଜାଣୁନଥିଵା ଜଣେ ଗାଆଁ ସାଙ୍ଗକୁ ରମେଶ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ସ୍ଵାଧୀନତା ଦିଵସର ଶୁଭକାମନା ଲେଖାଥିଵା ଫୋଟୋଟିଏ Whatsappରେ ପଠେଇ ଦେଲା ।

ସେପଟୁ ତା ସାଙ୍ଗ ଦିଲିପ ରାଗି ପାଚି ନିଆଁ! କହିଲା ଦେଶଦ୍ରୋହୀ କଳା ଇଂରେଜ କୋଉଠିକାର ଆଜି ଭଳି ଦିନରେ ବି ତୁଟା ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଦାସତ୍ବ ଛାଡ଼ିଲୁ ନାହିଁ ଯେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Happy Independence day ଲେଖି ପଠେଇଛୁ ? 

ରମେଶ ଫୋନ୍ ସ୍କ୍ରିନ୍‌କୁ ଚାହିଁ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଗଲା। ସେ ପରା ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ଗୋଟିଏ ୫୦୦ ଜଣିଆ ‘ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ଗୁଡ୍ ମର୍ନିଂ’ ଗୋଷ୍ଠୀରୁ ଖୋଜି ଖୋଜି ଝଲସୁଥିଵା ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକା ଆଉ ସୁନା ଅକ୍ଷରରେ ‘’Happy Independence Day’’ ଲେଖାଥିଵା ସୁନ୍ଦର ଫୋଟୋଟିଏ ଡେଗେଇ ଦେଇଥିଲା! ଏଥିପାଇଁ ତାକୁ ଅନ୍ତତଃ ଦୁଇଟା "ରକ୍ତିମ ହୃଦୟ"ର ଇମୋଜି ମିଳିଵା କଥା, ଓଲଟି ମିଳିଲା କିରା ନା ‘କଳା ଇଂରେଜ’ର ସମ୍ମାନଜନକ ପଦଵୀ !

ସେପଟେ ଦିଲିପ ବି ଛାଡ଼ିଵା ଲୋକ ନୁହେଁ। ସେ ଗାଁ ଚା' ଦୋକାନରେ ବସି ଦେଶ-ଵିଦେଶର ଗମ୍ଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ମଗ୍ନ ଥିଲା। ତା' ମତରେ, ଵର୍ଷସାରା ରାସ୍ତାଘାଟରେ ଛେପ ପକାଉଥିଵା, ମୋବାଇଲ୍‌ଟାର ମୁହଁ ସିଲେଇ ନକରି ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟରେ ଗପୁଥିଵା ଆଉ ବାଟରେ ଗଲାବେଳେ ଶାଗୁଆ ଓ ରକ୍ତାଭ "ଯାତାୟାତ-ସଙ୍କେତ"କୁ ମାନୁନଥିଵା ରମେଶ ଆଜି ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ‘ମହା-ଦେଶପ୍ରେମୀ’ ସାଜିଵାଟା ହିଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରହସନ। ସେଥିରେ ପୁଣି କିସ ନା ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଶୁଭକାମନା ପଠାଯାଉଛି ! 

ରମେଶ ଏଣେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ତା’ର ଗାଁ ସାଙ୍ଗକୁ ତଳିତଳାନ୍ତ କରିଵା ପାଇଁ "ସ୍ବର-ସନ୍ଦେଶ" ଉତ୍ତୋଳନ କଲା, "ଆବେ ହେ ତଥାକଥିତ କଞ୍ଚା ଦେଶଭକ୍ତ ! ତୁ ଯେଉଁ American app ଯୋଗେ ମୋତେ ଗାଳି ଦେଉଛୁ, ସେଇଟା କ’ଣ ତୋ ମାମୁଁଘର ଗାଁ ଗାନ୍ଧୀ ପଡ଼ିଆରେ ତିଆରି ହୋଇଛି? ଆଉ ତୋ ଫୋଟୋରେ ଯେଉଁ ଟି-ସାର୍ଟ ପିନ୍ଧିଛୁ, ସେଥିରେ ତ ‘New York Gym’ ଲେଖାହେଇଛି! ତୁ ଆଗ ସେଇଟା ଖୋଲି ଧୋତି-କୁର୍ତ୍ତା ପିନ୍ଧିଵାର ଥିଲା !"

ଦିଲିପ ବି ସହଜେ ଛାଡ଼ିଵା ଜନ୍ତୁ ନୁହେଁ, ସେ ହସି ହସି ଟଙ୍କଣନ କରି ଲେଖିଲା, "କଥା ବୁଲା ନାହିଁ ରମେଶ! ଆମ ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ମାତୃଭାଷା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତୁ ‘’ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିଵସର ହାର୍ଦ୍ଦିକ ଅଭିନନ୍ଦନ’’ ନଲେଖି ଇଂରେଜ ଶାସକଙ୍କ ଭାଷାକୁ ଆପଣେଇଲୁ, ଏଇଟା ତୋର ମାନସିକ ଗୋଲାମି ନୁହେଁ ତ ଆଉ କ’ଣ? ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନେ ଏଇଥିପାଇଁ ଲଢ଼େଇ କରିଥିଲେ?"

ଦେଇକି, ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା ଦୁଇ ସାଙ୍ଗଙ୍କ ଭିତରେ ୱାଟ୍ସଆପ୍‌ର ମହାଭାରତ। ଵର୍ଷର ୩୪୦ ଦିନ ଦେଶର ରାଜନୀତି, ଅର୍ଥନୀତି କି ଭାଷା-ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି ଆଦୌ ଦୃଷ୍ଟି ନଦେଉଥିଵା ଦୁଇ ରଥୀ-ଅତିରଥୀ ଆଜି 5G ଡାଟାର ସାହାରାରେ ଦେଶର ଭଵିଷ୍ୟତ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଵାରେ ଲାଗିପଡ଼ିଲେ। ଜଣେ ଭାଷାର ଶୁଦ୍ଧତା ଉପରେ ଭାଷଣ ଦେଉଥିଵାବେଳେ ଆଉ ଜଣେ Digital Indiaର ଦ୍ଵାହି ଦେଉଥିଲା।
ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଉ ହେଉ କିନ୍ତୁ ଦେଶଭକ୍ତିର ସେହି ୨୪ ଘଣ୍ଟିଆ ୱାଟ୍ସଆପ୍ ଷ୍ଟାଟସ୍‌ର ଅଵଧି ଶେଷ ହୋଇ ଆସୁଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଵା ସହ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଆଭାସୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପ୍ରେମର ଉତ୍ସାହ ବି ଥଣ୍ଡା ପଡ଼ିଗଲା। ରାତି ନଅଟାରେ ଦିଲିପ ନିଜେ ଫୋନ୍ ଯୋଗେ ରମେଶକୁ ଡାକି କହିଲା, 
"ଆବେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଚା' ପିଇଵାକୁ ଆସିଲୁନି ଯେ? ଛାଡ଼ ସେ ସବୁ କଥା, କାଲି ତୁମ ଘରେ ରଵିଵାରିଆ ଦେଶୀ କୁକୁଡ଼ା ଝୋଳ ହେଉଛି ନା ନାହିଁରେ ?"

ରମେଶ ହସିଦେଇ କହିଲା, "ହଁ ହେଉଛି ହେଉଛି ଵା, ତୁ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଚାଲିଆସିବୁ ଗେମ୍ଫିଵାକୁ ହେଲା ।"

ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସହିତ ୱାଟ୍ସଆପ୍ ଷ୍ଟାଟସ୍‌ରେ ଉଡ଼ୁଥିଵା ୨୪-ଘଣ୍ଟିଆ ଡିଜିଟାଲ୍ ଦେଶପ୍ରେମର 'ଵୈଧତା' ମଧ୍ୟ ଶେଷ ହୋଇଗଲା। ରାତି ପାହିଲେ ଅଗଷ୍ଟ ୧୬; ପୁଣି ସେଇ ମେଡ୍-ଇନ୍-ଚାଇନା ମୋବାଇଲ୍‌ରେ ଦେଶୋଦ୍ଧାରର ଚିନ୍ତା, ଵିଦେଶୀ ବ୍ରାଣ୍ଡ୍ ପଛରେ ଧାଁଦଉଡ଼ ଆଉ ନିତିଦିନିଆ ଅଭାବ-ଅଭିଯୋଗର ପୁରୁଣା ନିତ୍ୟକର୍ମ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯିଵ। ପ୍ରକୃତରେ, ଏହି 'ଅଂଶକାଳିକ' ଜାତୀୟତାଵାଦ ଯେତେ ବଡ଼ ଦର୍ଶନ ଝାଡ଼ିଲେ ବି, ରଵିଵାରିଆ ଦେଶୀ ଖାସି ମାଂସ କି କୁକୁଡ଼ା ଝୋଳ ଆଉ ପିଲାଦିନର ନିଷ୍କପଟ ବନ୍ଧୁତା ଆଗରେ ସବୁ ଯୁକ୍ତିତର୍କ ହାରିଯାଏ। କାହିଁକି ନା ଦେଶ ହୁଏତ ସମ୍ବିଧାନ ଓ ଆଇନ୍‌କାନୁନ୍‌ରେ ଚାଲୁଥାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଗାଁର ସ୍ପନ୍ଦନ ଚାଲେ ସେଇ ଆପଣାପଣ ଆଉ ସୁଆଦିଆ ଖାଇଵା ଉପରେ। ତେଣୁ ସାମ୍ବିଧାନିକ ଭାବେ ‘ଭାରତ ମାତାଙ୍କ ଜୟ’ ନିଶ୍ଚୟ, କିନ୍ତୁ ଵ୍ୟଵହାରିକ ଜୀଵନରେ ଅତୁଟ ବନ୍ଧୁତା ଆଉ ରଵିଵାରିଆ ଆଇଁଷର ମହିମା ଚିର ଅକ୍ଷୟ !
•••••••••••••••••••••••••••••••••••
ଶବ୍ଦାର୍ଥ:
•••••••••••••••••••••••••••••••••••
ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା — Match
ରକ୍ତିମ — Red
ଯାତାୟାତ-ସଙ୍କେତ — Traffic Signal
ସ୍ୱର-ସନ୍ଦେଶ — Voice Message
ଟଙ୍କଣନ — Typing
ଵୈଧତା — Validity
ନିତ୍ୟକ୍ରମ — Routine
ଅଂଶକାଳିକ — Part-time

Thursday, December 23, 2021

ବଡ଼ଦିନ(ଫକୀରମୋହନ ସେନାପତି)

(ଦୁଇଜଣ ବନ୍ଧୁଙ୍କର କଥୋପକଥନ)

ପ୍ରଥମବନ୍ଧୁ – ସେଦିନ ଆମ୍ଭର ଗୋଟିଏ Grand feast (ବଡ଼ଖାନା) ହୋଇଥିଲା, ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରା ଯାଇଥିଲା, ଆସିଲେ ନାହିଁ କାହିଁକି ? ବନ୍ଧୁର ନିମନ୍ତ୍ରଣ କି ଏହିପରି ଅଵହେଳା କରିବାକୁ ହୁଏ ?

ଦ୍ବିତୀୟ ବନ୍ଧୁ – ଭାଇ ! ବଡ଼ ଦୁଃଖର ଵିଷୟ ଯେ, ମୁଁ ସେଦିନ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଯୋଗ ଦେଇ ପାରିନାହିଁ, ମଧ୍ୟ ବୁଝିଲି, ସେଦିନ ଆମ୍ଭର କିଛି ପୂଜାପର୍ଵ ନ ଥିଲା, ତେବେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କାହିଁକି ? ମନରେ ସନ୍ଦେହ ଜାତ ହେଵାରୁ ଯାଇ ପାରିନାହିଁ । ସେ ଗଏର ହାଜରି’ ଦୋଷ ମାଫ୍ କରିବେ ।

ପ୍ରଥମବନ୍ଧୁ – କିଛି ପୂଜାପର୍ଵ ନ ଥିଲେ କି ଖାଲି ଆମୋଦ ପ୍ରମୋଦ କରିଵା ନିମନ୍ତେ ଖୁଆଇଵା ପିଆଇଵା ହୁଏ ନାହିଁ ? ସେ ଯାହାହେଉ, ସେହିଦିନ ଆମ୍ଭର X Mas holiday (ବଡ଼ଦିନ) ଥିଲା, ତୁମ୍ଭ ଯିଵିରେ କି ଆପତ୍ତି ଥିଲା ?

ଦ୍ବିତୀୟ ବନ୍ଧୁ – ହିନ୍ଦୁଘରେ ବଡ଼ଦିନ, ଏକଥାତ ମୁଁ  ଆଜି ନୂଆ ଶୁଣିଲି ! ! ସେତ ଇଂରେଜମାନଙ୍କର ପର୍ଵ,ସେଥିରେ ଆମ୍ଭର କି ?

ପ୍ରଥମ ବନ୍ଧୁ – ଆଜି ନାଇଣ୍ଟିନାଇନଥ୍ ସେନ୍‌ଚୁରିରେ (ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ) ତୁମ୍ଭର କି ନିଦ ଭାଙ୍ଗିନାହିଁ; ତୁମେ କି ଏପରି କଥା କହୁଛ ? ନଵ୍ୟ ସମାଜରେ ନଵ୍ୟ  ଯୁଵକମାନଙ୍କର ବଡ଼ଦିନ ଯେ ପ୍ରଧାନ ହିନ୍ଦୁପର୍ଵ ହୋଇଅଛି  ଇହାକି ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଆଜିଯାଏଁ ଜଣାନାହିଁ ? ଏମନ୍ତ କଥା କହିଲେ ନଵ୍ୟ ସମାଜ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଅସଭ୍ୟ ମନେକରି ପାଖରେ  ବସାଇ ଦେବେ ନାହିଁ; ଏପରି କଥା ପୁଣି ଆଉଦିନେ କହିଵ ନାହିଁ ।

ଦ୍ବିତୀୟବନ୍ଧୁ – ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କର ଦୋଳ ଦୁର୍ଗୋତ୍ସଵଠାରୁ କି ବଡ଼ଦିନ ଭଲ ? ସେହିତା କୁହ ଯେ ହିନ୍ଦୁ ପର୍ଵରେ  ମଦମାଂସର ଵ୍ୟଵହାର ନାହିଁ, ଏହିପରି ବଡ଼ଦିନର ଦୋହାଇ ଦେଇ ଖୁବ୍ ମଦମାଂସ ଖାଇବୁଁ ଓ ଆମୋଦପ୍ରମୋଦ କରିବୁଁ ।

ପ୍ରଥମ ବନ୍ଧୁ – ଆମେ ସେହି ନେଷ୍ଟି’, ଡେମ" ହିନ୍ଦୁପର୍ଵ ସବୁ observe କରୁ ନା କି ମାନୁନା । ଆମ୍ଭେ ସେ କାଳର | orthodox (ଗୌଡ଼ା)* ହିନ୍ଦୁ ନୋହୁଁ ଯେ ସେ ସବୁ ମାନିବୁଁ।

ଦ୍ୱିତୀୟବନ୍ଧୁ – କାହିଁକି ମାନିଵ, ତୁମ୍ଭେ ତ ଏଣିକି ବେଶି ପଢ଼ାଶୁଣା କରି ବୁଝିସୁଝି ପାରିଲ, ତୁମ୍ଭର ପିତୃପିତାମହ ଯେଉଁ ଦୋଳ ଦୁର୍ଗୋତ୍ସଵ କରୁଥିଲେ, ତାହା – ବଦଳରେ ତୁମ୍ଭେ ବଡ଼ଦିନ ନ କରି ଆଉ କଅଣ କରିଵ ? ଅନେକ ବାବୁମାନେ ତ ଇଂରେଜୀରେ ଖୁବ ନଵସିନ୍ଧା ? ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଏମ୍, ବି.ଏ ଗ୍ରସ୍ତ ବାବୁମାନେ କଲମ ଧରି ପାରିବେ ନାହିଁ; ସେମାନେତ ବେଶ୍ ହିନ୍ଦୁପର୍ଵ ଏବଂ ହିନ୍ଦୁ ସମାଜର ରୀତି, ନୀତି ଅନୁସାରେ ଚଳନ୍ତି ।  ସେମାନେ କି ତୁମ୍ଭ ଲେଖାରେ ତେବେ ଅସଭ୍ୟ ?

ପ୍ରଥମ ବନ୍ଧୁ – ହେଲେ କଅଣ ହେଵ, ଆଜି କାଲିକାର ନଵ୍ୟସମାଜ ଆଗରେ ସେମାନେ ଅସଭ୍ୟ ଓ ପାଗଳ ନୁହନ୍ତି ଆଉ କଅଣ ?

ଦ୍ଵିତୀୟ ବନ୍ଧୁ – ସେହି ପରି ବଡ଼ଦିନ ମାନି ଵିଜାତୀୟଙ୍କ ଅଇଣ୍ଠା ଖାଇ ନଵ୍ୟସମାଜରେ ସଭ୍ୟ ବୋଲାଇଵା ଅପେକ୍ଷା ହିନ୍ଦୁଆନିରେ ରହି ଦଶ ପାଞ୍ଚଜଣ ନଵ୍ୟ ଯୁଵକଙ୍କଠାରେ ଅସଭ୍ୟ ବୋଲାଇଵାରୁ ସହସ୍ର ଗୁଣେ ଭଲ ।

ପ୍ରଥମ ବନ୍ଧୁ – ତୁମ୍ଭେ ଏପରି କହିଲେ ଆମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ତୁମ୍ଭର ଘନିଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁତା ହୋଇ ପାରିଵ ନାହିଁ । ତୁମ୍ଭର ଆଜିଯାଏଁ ତ Prejudice (ଭ୍ରମ) ଯାଇନାହିଁ, ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ କି ବନ୍ଧୁତା ?

ଦ୍ବିତୀୟବନ୍ଧୁ – ସେପରି ଵିଜାତୀୟ ଅଇଣ୍ଠା ଖାଇଵା ବନ୍ଧୁତାରେ ଆମ୍ଭର ଆଵଶ୍ୟକ ନାହିଁ । ତୁମ୍ଭର ସେହି ଵିଜାତୀୟ ତାମସିକ ଖାଦ୍ୟ ଫାଉଲ କରିଵାଠାରୁ ଆମ୍ଭର ଏହି ସାତ୍ତ୍ଵିକ ଖାଦ୍ୟ ଡାଲି ଭାତ ଭଲ, ମଧ୍ୟ ସେପରି ଲୁଚାଇ ଵିଭା ଚୋରାଇ ଯଉତୁକରେ ଆମ୍ଭର ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ ।

ପ୍ରଥମ ବନ୍ଧୁ – ତୁମ୍ଭେ କୁସଙ୍ଗୀ; ଆଜିଠାରୁ ତୁମ୍ଭ ନାମ ଆମ୍ଭର ସଭ୍ୟ ଲିଷ୍ଟରୁ କାଟି ଦିଆଗଲା । ତୁମ୍ଭଦ୍ୱାରା ସମାଜର ଅବନତି ହେଵ ।

(ଭାଇ ପାଠକେ ! ଏପରି ବନ୍ଧୁତା ଭାଙ୍ଗିଯିଵାରେ କିଛି ଦୋଷ ହୋଇପାରେ କି ନା ?)

© ଫକୀରମୋହନ ସେନାପତିଙ୍କ ଗ୍ରନ୍ଥାଵଳୀରୁ ସଂଗୃହୀତ