ଜାଗରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାଗ ଆଜି ତୁମେ, ଜନ୍ମମାଟିର ହେ ଵୀର ସନ୍ତାନ,
ରକ୍ଷା କର ଆଜି ମାତୃଭୂମିର ସେ,
ଚିର ଗୌରଵ ଓ ମାନ ସମ୍ମାନ।
.୧.
କେବେ ତୁମେ କରିଵ ହେ ଆନ୍ଦୋଳନ,
ଅଖଣ୍ଡ ଓଡ଼ିଶା ଗଢ଼ିଵା ପାଇଁ?
ଅସରପା, ଝିଟିପିଟି ସମ ହେଵାକୁ,
ଛଟପଟ ତୁମେ ହେଉଛ କାହିଁ?
ଖାଣ୍ଟି ଓଡ଼ିଆର ରକ୍ତ କେବେ ତୁମ,
ଶିରା ପ୍ରଶିରାରେ ଉଠିଵ ବହି?
ପର ପାଇଁ ଖଟି ନିଜ ଜନ୍ମମାଟି,
ଦୁଃଖକୁ କେତେ ଦିନ ଯିଵ ସହି?
ବାଜା, ପାପୁଲି, ଫୁଲ, ନାଲିଆ ଷଣ୍ଢ,
ଚିହ୍ନ ପଛେ ଆଜି ଗୋଡ଼ାଇଛ,
ପହଁରା ଦଳର ଓକିଲାତି କରି,
ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ହିଁ ସାଉଁଟିଛ।
ଜାଗରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାଗ ଆଜି ତୁମେ, ଜନ୍ମମାଟିର ହେ ଵୀର ସନ୍ତାନ...
.୨.
କେଉଁଦିନ କହିଵ ଓଡ଼ିଆର କଥା,
କେବେ ସ୍ୱାଭିମାନେ ଲେଖିଵା ଶିଖିଵ ?
ଓଡ଼ିଶାର କାମ କରିଵା ପାଇଁକି,
କେଉଁଦିନ ତୁମେ ଆଗେଇଵ ?
ଦିନରାତି ଫେସବୁକ ପାଚେରୀରେ,
ଦଳ ପାଇଁ ଖଟୁଅଛ ଗୋତର,
ଅନ୍ଧଦ୍ୱେଷ ଆଉ ଅନ୍ଧଭକ୍ତିରେ ହିଁ,
ବୁଡ଼ାଇ ଦେଉଛ ନିଜ ସଂସାର।
ମାଟି ମାଆ ଆଜି ଲୁହ ଝରାଉଛି,
ତୁମେ ପରା ତା'ର ଆଖି କାନ,
ଏମିତି ଶୋଇଲେ କେମିତି ସୁଝିଵ,
ଏ ଜନ୍ମମାଟିର ଋଣମାନ?
ଜାଗରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାଗ ଆଜି ତୁମେ, ଜନ୍ମମାଟିର ହେ ଵୀର ସନ୍ତାନ...
.୩.
ସ୍ୱାର୍ଥର ସିଂହାସନେ ବସି ରହିଛ ହେ,
ଭୁଲି ନିଜ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତି,
ପରର ପାଦକୁ ପୂଜା କରୁଛ ତୁମେ,
ହରାଇ ନିଜର ଆତ୍ମସ୍ମୃତି।
ଜାଗିଉଠ ଆଜି ଓଡ଼ିଆର ପୁଅ,
ନ କର ଏଡ଼େ ବଡ଼ ପ୍ରମାଦ,
ମାଟିର ଡାକକୁ ନ ଶୁଣିଲେ କାଲି,
ଇତିହାସ ଦେଵ ଅଭିଶାପ।
ପଦଵୀ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲୋଭରେ ଅନ୍ଧ ହେଇ, ବିକୁଛ ନିଜ ସ୍ୱାଭିମାନ,
କାହାର ଗୋଲାମୀ କରିଵା ପାଇଁକି,
ପାଇଛ ଏ ଧରା ପ୍ରାଣଦାନ?
ଜାଗରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାଗ ଆଜି ତୁମେ, ଜନ୍ମମାଟିର ହେ ଵୀର ସନ୍ତାନ...
•୪.
କଲମ ତୁମର ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ଗର୍ଜୁ,
ଵାଣୀ ହେଉ ତୁମ ସିଂହନାଦ,
ଦଳୀୟ ସେଵାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଆଜି,
ଦୂର କର ମାଟି-ଅପଵାଦ।
ହୁଅ ଏ ଜାତିର ଆଖି, କାନ, ପାଟି, ହାତ, ତୁମେ ପରା ଵୀର ସନ୍ତାନ,
ତୁମରି ହାତରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଵ,
ଏ ମାଟିର ସବୁ ମାନ ସମ୍ମାନ।
ଭେଦଭାବ ଭୁଲି ଏକ ହୁଅ ଆଜି,
ରଚିଵାକୁ ନୂଆ ଏକ ଇତିହାସ,
ଅଖଣ୍ଡ ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱପ୍ନ ସଫଳ ହେଉ,
ଏତିକି ରଖିଣ ମନେ ଵିଶ୍ୱାସ।
ଜାଗରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାଗ ଆଜି ତୁମେ, ଜନ୍ମମାଟିର ହେ ଵୀର ସନ୍ତାନ,
ରକ୍ଷା କର ଆଜି ମାତୃଭୂମିର ସେ, ଚିର ଗୌରଵ ଓ ମାନ ସମ୍ମାନ।
No comments:
Post a Comment