ସମ୍ବେଦନା ମରିଗଲାଣି
କିନ୍ତୁ ଏଯାଏଁ ହୋଇନାହିଁ
ତା'ର ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାର..
.
ସମ୍ବେଦନା ର ସଡ଼ିଯାଇଥିବା ମଢ଼ରେ
ସାଲୁବାଲୁ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ୟଭିଚାରୀ କୀଟ..
.
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତ୍ରୀ,
ଶରୀର ଛଡ଼ା କିଛି ନୁହେଁ.
ସମ୍ବେଦନହୀନ ମକ୍ଷିକା,ପୋକଯୋକ
ଉଡ଼ୁଛନ୍ତି ,ଚାଲୁଛନ୍ତି
ମରିଯାଇଥିବା ମୂର୍ଦାର ର ଚତୁର୍ପାସେ.
ଏମାନେ କରିଦେବେ ଦିନେ
ତୁମ ଲାଶ କୁ ଖାଇ ଖାଇ ମାଟିମୟ
ନ ଥିବ ଶବ ନା ତୁମ ଲାଶ କୁ ନେଇ
ବିବାଦ ର ସୂତ୍ରପାତ ହେବ.
.
ପ୍ରାୟଃ ପଚିଯାଇଥିବା ମଢ଼ରୁ ହେଉ ଥାଏ ଦୂର୍ଗନ୍ଧ.....
ହେଲେ ସମ୍ବେଦନା !
ତୁମ ଶବ ରୁ ଆସୁ ନାହିଁ ଗନ୍ଧ !
ଲୋଡ଼ା ହେଉନାହିଁ ରୁମାଲ ଟିଏ.
ପଡ଼ୁ ନାହିଁ କରିବାକୁ ଆମ ନାକ ରୁଦ୍ଧ !!
.
ସମ୍ବେଦନା !
ତୁମେ ଏଇମିତି ଘୁରୁଥାଅ,
କରନ୍ତିନି କୀଟ ମାନେ କ୍ରିୟାକର୍ମ
ତୁମ ଭାଗ୍ୟ ରେ ନାହିଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ !!
ମୂଳ ରଚନା - कश्यप संजय
No comments:
Post a Comment