ହତଭାଗ୍ୟ ଏଇ ସୁସୁପ୍ତ ଓଡ଼ିଆଜାତି
ସମୃଦ୍ଧ ଐତିହ ଥାଇମିଳିନାହିଁ ଖ୍ୟାତି
ପିତୃଗୃହେ ଯେହ୍ନେ ସାବତ ପୁତ୍ରର ସ୍ଥାନ
ଓଡ଼ିଆ ସହୁଛି ଏ ଦେଶେ ସେଇ କଷଣ
କାରୁକାର୍ୟେ ତଥା ସଂସ୍କୃତି ମହାନ ପୁଣ
ତଥାପି ମିଳୁନି ତୋ ଜାତି କୁ ଟିକେ ସମ୍ମାନ
କିଁପା ମିଳେନାହିଁ ବିଚାରିଛୁ କି କେବେ ବସି
ବଡ଼ପୁଅ ହୋଇ ଧନ ରେ ଗରିବ ତେଣୁ ଅନାଦର ତୋ ପ୍ରତି
ଥିଲେଥାଉ କେତେ କେତେ କିର୍ତ୍ତିରାଜୀଲୋକେ ତ ଦେଖିବେ ତୋର ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ଥିତି
ଉଠ ତେଜ ଆରେ ଛାଡ଼ି ଶଯ୍ୟା ଏବେ କରି ଦେଜିଆନ ଜାତି
ପ୍ରଭୂ ଜଗନ୍ନାଥ ଛନ୍ତି ତୋର ସାଥେ କିଁପା କାହାପ୍ରତି ଭୀତି
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
ଅପରିଚିତ ଆତ୍ମୀୟତା ଓ ହଜିଲା ସଂସ୍କୃତି
ଵୈଶାଖ ମାସର ଏକ ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳୀନ ଅପରାହ୍ନ । ସେହି ଅଖ୍ୟାତ ପଲ୍ଲୀର ଉଚ୍ଚ ଵିଦ୍ୟାଳୟ ଛାଡ଼ିଵାକୁ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାଣି । ସମୟର ସ୍ରୋତରେ ସମସ୍ତେ ଆଜି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ...
No comments:
Post a Comment