ଈର୍ଷ୍ୟୀ ଘୃଣୀ ନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟଃ କ୍ରୋଧନୋ ନିତ୍ୟାଶଙ୍କିତଃ ।
ପରଭାଗ୍ୟୋପଜୀଵୀ ଚ ଷଡ଼ତେ ନିତ୍ୟଦୁଃଖିତାଃ ।।
“ଈର୍ଷା ଦ୍ଵେଷ ଘୃଣା କରିଲା ଜନ
କ୍ରୋଧେ ଅସନ୍ତୋଷ ଯା’ର ମନ
ସଦା ଶଙ୍କିତ ଯେ ଲୋକ ରୁହେ
ପର ଭାଗ୍ୟ ବଳେ ଜୀଵନ ଚଳେ
ସେମନ୍ତ ଵ୍ୟକ୍ତିର କପାଳ ଫଟା
ଦୁଃଖ ସେ ଜୀଵନେ ଭୋଗଇ ସଦା”
ଵୈଶାଖ ମାସର ଏକ ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳୀନ ଅପରାହ୍ନ । ସେହି ଅଖ୍ୟାତ ପଲ୍ଲୀର ଉଚ୍ଚ ଵିଦ୍ୟାଳୟ ଛାଡ଼ିଵାକୁ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାଣି । ସମୟର ସ୍ରୋତରେ ସମସ୍ତେ ଆଜି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ...
No comments:
Post a Comment