ଚହଲୁ ଥିଲା ପାଣି
କାଦୁଅ ଲଗା ଦେହ ତାର
ସତେ ଅବା ସଭ୍ୟତା ର ଶବ
କେବେ ଗାଇ ଥିଲା କଲଶ
ତାକୁ ଉପଲକ୍ଷ କରି
ଗରିମା ର ଗୀତ
----
ଆଁଜୁଳି ର ମନ୍ତ୍ର ଭଳି
ସମାହିତ ଥିଲା ତାର ପବିତ୍ରତା
ସଭ୍ୟତା ମାନେ ଶୁଣ
ଘନ ଜଙ୍ଗଲ ଉ ଉଦାସ ପହାଡ଼ ମଧ୍ୟରୁ
ସମତଲ ଭୂମି ରେ ଶୁଣାଯାଏ ତାର ଗୀତ
----
ମାଟି ଦେଖୁଥିଲା ତୃଷ୍ଣାତୁର ଚକ୍ଷୁରେ
ଚମକୁ ଥିବା, ଗରଜୁଥିବା ,ବରସୁ ଥିବା
ପାଣି ର ଧ୍ଵଜ କୁ
ଆଦ୍ର ରାତ୍ରୀ ରେ ପାଦପ ଅଙ୍ଗେ
ଶୋଭିତ ଶିଶିର ଓ ତାର ଟପ ଟପ ସଂଗୀତ ଭରିଦେଉଥିଲା ଜୀଵନ
ନଦୀ କୂଳରେ ଜନମୀ ଥିବା ସଭ୍ୟତା
ଦିନେ ଏଇଭଳି ବିନା ପାଣି
ମାଛ ଭଳି ଛଟପଟ ହେବ
ହଁ ଏହା ହିଁ ତ ପ୍ରାରବ୍ଧ !
No comments:
Post a Comment