ମୋ ପାଇଁ ,ମୁଁ ଏକ ଅପରିଚିତ ସଙ୍ଗେ ରହୁଛି...
ଲାଗେ ମୁଁ ନାଚିଲେ କୁଦିଲେ
ସେ ମୋ ମଧ୍ୟୁଁ ବାହାରି ପଡ଼ିଯିବ
ମୁଁ ନିଜର ବେକ ତଲେ ଦେଖୁଛି
ତା'ର ବାଳ ଠାରୁ ମୋର ବାଳ ଯାଏଁ
ତା 'ର ହାଥ ଠାରୁ ମୋର ହାଥ ଯାଏଁ
ମାଟି ଭିତରେ, ମୋ ହାଥଗୁଡ଼ିକର ଚେର
ମୁଁ ଦରଦ ଧାରିଣୀ ଧରିତ୍ରୀ
ନିଜ ଭିତରେ
କେ ଜାଣେ କେତେ ଥର
ମୁଁ ଯେ ନିଜେ ନିଜ ମନକୁ ଦଳିଛି
ପଥ୍ଥର କରିଛି ହୃଦୟ
ମୁଁ ଶୋଇଲୀ ଯଦ୍ଵାରା ତାକୁ ଟିକେ ଆରାମ ମିଳୁ
ମୁଁ ଉଠିଲି ଯଦ୍ଵାରା ସେ ଉଠି ଚାଲିଯାଏ
ମୋର ସେଇ ନିଦ୍ରା ରୁ ମୁଁ କଣ ସିଖିଲି
ମୁଁ ଏକ ଅପରିଚିତ ସଙ୍ଗେ ରହୁଛି
ଲାଗେ ମୁଁ କୁଦିଲେ ସେ ମୋ ମଧ୍ୟୁଁ ବାହାରି ପଡ଼ିଯିବ - [ମସ୍ସେର ଏନାଲିଏ ଙ୍କ ଅଂଗ୍ରେଜୀ କବିତା ର ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦ]
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
ଅପରିଚିତ ଆତ୍ମୀୟତା ଓ ହଜିଲା ସଂସ୍କୃତି
ଵୈଶାଖ ମାସର ଏକ ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳୀନ ଅପରାହ୍ନ । ସେହି ଅଖ୍ୟାତ ପଲ୍ଲୀର ଉଚ୍ଚ ଵିଦ୍ୟାଳୟ ଛାଡ଼ିଵାକୁ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାଣି । ସମୟର ସ୍ରୋତରେ ସମସ୍ତେ ଆଜି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ...
No comments:
Post a Comment