My Blog List

Sunday, June 3, 2018

●ଦେଵରସ ସହ ଭେଟ●

ଆଦମ -ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ର କଳ୍ପନା କ’ଣ ?

ଦେଵରସ-ଦେଖନ୍ତୁ,ନିରନ୍ତର ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ହୋଇ ଯିବା ହିଁ ରାଷ୍ଟ୍ର ଧର୍ମ ଅଟଇ । ଆଗେ ଆମେ ଜମ୍ବୁଦୀପର ଲୋକ ଥିଲେ । ଏହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଏସିଆ ଥିଲା । ସେତେବେଳେ ଗାଉଥିଲେ ବସୁଧୈବ କୁଟୁମ୍ଵକମ୍ ର ଗୀତ !  ତତ୍ପରେ ଆମେ ଭାରତଵର୍ଷର ହେଲେ,ଆହୁରି ଛୋଟ ହେଲେ । 

ଆଦମ- ତାହେଲେ ଆଗାମୀ ଵର୍ଷ ଗୁଡିକ ରେ ଆମର ସଂକୀର୍ଣ୍ଣତା ର ଵିକାଶ କେମିତି ରହିବ ?

ଦେଵରସ -ଦେଖନ୍ତୁ,ଆଗକୁ ଆମେ ଆର୍ଯ୍ୟଵର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ହୋଇ ରହିଯିବୁ । ଫଳରେ ଦକ୍ଷିଣ ର ଏ ଦ୍ରାଵିଡ ଲୋକ ଭିନ୍ନେ ହେବେ । ପୁଣି ଆର୍ଯ୍ୟଵର୍ତ୍ତ କୁ ଵି ଛୋଟ କରିଵାକୁ ହେବ । ଏ ବଙ୍ଗାଳି ଗୁଡା଼କ ଘୋର କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ଯାକ ଆଉ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ସବୁ ନିଷାଦ କାରଣ ମାଛମାଂସ ବହୁତ ଖାଆନ୍ତି । ଏମାନଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ରେ ସ୍ଥାନ ମିଳିବ ନାହିଁ । ତ ଆମେ ଗଢିବୁ ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ । ଏଥିରୁ ଆମକୁ ପୂର୍ବ ଭାରତର ମ୍ଲେଛ ମାନଙ୍କଠାରୁ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରତା ମିଳିଯିବ । 

ଆଦମ -ତାହେଲେ ତ ହିନ୍ଦୀଭାଷୀ ହିଁ ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ରେ ରହିଯିବେ ?

ଦେଵରସ- ନା-ନା,ସବୁ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷୀ ଵି ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ର ହେବେ ନି ! ଆମେ ଦ୍ଵିଜରାଷ୍ଟର ନାରା ଦେବୁ ।

ଆଦମ -ଅର୍ଥାତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଵୈଶ୍ୟ ହିଁ ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ରେ ରହିଯିବେ । ଶୂଦ୍ର ଏଥିରୁ ବାହାରେ ରହିବେ ?

ଦେଵରସ - ଶୁଣନ୍ତୁ ଆଜ୍ଞା ! ଏହା ପରେ ଆମର ପରଵର୍ତ୍ତୀ ନାରା ହେବ -ଵିପ୍ରରାଷ୍ଟ୍ର !

(ହରିଶଙ୍କର ପରସାଇଙ୍କ “ଦେଵରସ ସେ ମୁଲାକାତ୍” ର ଓଡ଼ିଆ ଭାବାନୁଵାଦ-
ମୂଳ ଲେଖାରେ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଙ୍କ ଵାଵଦରେ କୌଣସି କଥା ନାହିଁ ତାହା ଏ ଅକିଞ୍ଚନ ଯୋଡି଼ଛି । ଏଠାରେ କହିରଖେ ଯେ ଏହି ଵ୍ୟଙ୍ଗଟା ସିଧାସଳଖ ତଥାକଥିତ ଉତ୍ତରଭାରତୀୟ ଦେଶଵାଦୀ(ସ୍ଵଘୋଷିତ ରାଷ୍ଟ୍ରଵାଦୀ)ଙ୍କ ଵିପକ୍ଷରେ ଲେଖା ହୋଇଥିଲା ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ଆଦର୍ଶରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇ “ବସୁଧୈବ କୁଟୁମ୍ଵକମ୍” ର ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଅଞ୍ଚଳ ଵିଶେଷର ଲୋକଙ୍କୁ ଅପମାନ ଦେବାର ଥାଏ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଵିରୋଧରେ ନିଷାଦ, କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ, ମ୍ଲେଛ,ଶୂଦ୍ର ଓ ଛୋଟଜାତିଆ ଆଦି ଜାତିଵାଦୀ ଆଖ୍ୟା ପ୍ରଦାନ କରିଦିଅନ୍ତି-ଏଭଳି ହୀନରାଷ୍ଟ୍ରଵାଦ ଵିରୋଧରେ ଦେଶର ନିରପେକ୍ଷ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ମାନେ ଵିହିତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ଅନ୍ୟଥା ଏମାନେ ଆଉ ଏକ ହିଟଲର ଜନ୍ମର କାରଣ ହେବେ ! ବି:ଦ୍ର::-ଏଭଳି ଵ୍ୟଙ୍ଗ ଯୋଗୁଁ ଏକଦା  ଏକ ପ୍ରଶିଦ୍ଧ ରାଷ୍ଟଵାଦୀ ସଂଗଠନର ଗୁଣ୍ଡା ମାନେ ହରିଶଙ୍କର ପରସାଇଙ୍କୁ ପିଟିଦେଇଥିଲେ-ଵ୍ୟକ୍ତି ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରତା ର ଏମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଧାନ ଶତୃ-ତେଣୁ ଏମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଯେତେ ଦୂରେଇ ରହିବେ ସେତେ ଭଲ  )

----------------/କୁଲାଡ଼ଗଡ଼/----------------

କୁଲାଡ଼ ଵର୍ତ୍ତମାନ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଗ୍ରାମ କିନ୍ତୁ ୧୨ଶହ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ଏହା ଏ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ କନ୍ଧରାଜ୍ୟ ଥିଲା ।

ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଗଞ୍ଜାମ ର ପ୍ରଶିଦ୍ଧ ଭଞ୍ଜନଗର ନିକଟରେ ଅଵସ୍ଥିତ ।

ଛତ୍ରପୁର ଠାରୁ କୁଲାଡ଼ ର ଦୂରତା ୧୦୮ କିମି ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ରାଜଧାନୀ ଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୧୫୯ କିମି ଅଟଇ ।

ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ନିକଟସ୍ଥ ରେଳଷ୍ଟେସନ ବ୍ରହ୍ମପୁର ଯାହା କୁଲାଡ଼ ଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୯୦ କିମି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।

କୁଲାଡ଼ ର ପୂର୍ଵରେ ବେଲଗୁଣ୍ଠା ଓ ପଶ୍ଚିମରେ ସୋରଡା଼ ତହସିଲ ଅଵସ୍ଥିତ ।

କୁହାଯାଏ-
ପୂର୍ଵକାଳରେ କୁଲା ଓ ଡହ ନାମରେ ଦୁଇଜଣ
କନ୍ଧ ମିଳିମିଶି ଆଜିର ଗଞ୍ଜାମ ଅନ୍ତର୍ଗତ କୁଲାଡ଼ଗଡ଼ ଅଞ୍ଚଳର ଶାସକ ଥିଲେ ।

ପରେ ଏ ଅଞ୍ଚଳକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମାନେ ଦଖଲ କଲେ । ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶେଷକୁ କୁଲାଡ଼ ର କୁଲା ଓ ଡହ କନ୍ଧଶାସକ ବନ୍ଧା ହେଲେ ।

କୁହନ୍ତି ଏ ଅଞ୍ଚଳର ନାମ ଆଗେ କୁଲ୍ହାଡ ଗଡ଼ ଥିଲା ଯାହା ବଦଳିଯାଇ ଆଜି କୁଲାଡ଼ ରହିଯାଇଛି । ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ ମାନ୍ୟତା ଅନୁସାରେ
କୁଲା ଓ ଡହଙ୍କ ଇଷ୍ଟଦେବ ଯଥାକ୍ରମେ ରାମେଶ୍ୱର ମହାଦେବ ଓ ଦଧିଵାମନ ଥିଲେ ।

ଐତିହାସିକ ଙ୍କ ମତରେ ୧୨ଶହ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଜଣେ ଭଞ୍ଜ ଶାସକଙ୍କ ସହିତ କନ୍ଧଶାସକ କୁଲା ର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା କିନ୍ତୁ ତା ପୂର୍ବରୁ କୁଲା ଗୋଟାଏ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନରେ ଦୂର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରାଇଥିଲେ ଯାହା ପରେ କୁଲାରଗଡ଼ ବୋଲାଇଲା ଏବଂ ସମୟ ସହିତ ତହିଁ ରେ ଥିବା ‛ର’ ଵର୍ଣ୍ଣ ‛ଡ଼’ ରେ ପରିଣତ ହୋଇ କୁଲାଡ଼ଗଡ଼ ହୋଇଥିଲା ।

ଗଡ୍ଡରିକା ପ୍ରଵାହ ନ୍ୟାୟ ଓ ଚେଲା

ନ୍ୟାୟଶାସ୍ତ୍ରରେ “ଗଡ୍ଡରିକା ପ୍ରଵାହ” ନାମକ ଏକ ନ୍ୟାୟର ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ......
ଗଡ୍ଡର=ମେଣ୍ଢା,ମେଷ ଇତ୍ୟାଦି ଏବଂ ଗଡ୍ଡରିକା=ମେଣ୍ଢା ପଲ୍ଲ ଆଗରେ ଚାଲୁଥିବା ମେଷ ଵିଶେଷ.....
ତାହେଲେ ଗଡ୍ଡରିକା ପ୍ରଵାହ ମାନେ କ’ଣ ?
କେତେକ ଜୀଵଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ ସେମାନେ ଜଣେ ଜଣେ ଲୋକଙ୍କୁ ଆଗରେ ଛିଡ଼ା କରିଦେଇ ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଚାଲିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି । ତେବେ ମେଣ୍ଢା ଭଳି ଅତିଵିଶ୍ଵାସୀପ୍ରାଣୀମାନେ ଆଗରେ ଛିଡ଼ା କରେଇଥିବା ତାଙ୍କ ଗଡ୍ଡରିକା ମେଷକୁ ଯେଭଳି ଅନ୍ଧାନୁକରଣ କରନ୍ତି ତାହା ଅନ୍ୟ ଜୀବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଵିରଳ । ଧରନ୍ତୁ ଯଦି ଗଡ୍ଡରିକା ମେଣ୍ଢା ଵା ଆଗରେ ଚାଲୁଥିବା ମେଣ୍ଢା ଟା ପାହାଡ଼ ଚଢେ଼ ପଛରେ ଅନୁକରଣ କରୁଥିବା ମେଣ୍ଢା ବି  ଚଢି଼ବେ,ଯଦି ଗଡ୍ଡରିକା ମେଷ ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ପଶି ଆର କୂଳକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ ତା’ ପଛର ମେଣ୍ଢା ଯାକ ଵି ମରିଯାନ୍ତୁ ପଛେ ସେମନ୍ତ କରିବେ....
ନିଜ ନିଜ ଦନ୍ତାସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କ ଏଭଳି ଅନ୍ଧାନୁକରଣ ପଶ୍ଚାତଗମନ କର୍ମକୁ ଗଡ୍ଡରିକା ପ୍ରଵାହ କୁହାଯାଏ ।
ପୃଥିବୀର ତଥାକଥିତ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜୀବ ମନୁଷ୍ୟ ସବା ଶେଷରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବାର ଵିଜ୍ଞାନ ଓ ଭାରତୀୟ ପୌରାଣିକ ଵିଜ୍ଞାନ ମତ ଦିଏ । ମଣିଷ ଯେହେତୁ ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଠାରୁ ପରଵର୍ତ୍ତୀକାଳରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ସେମାନଙ୍କ ଉତ୍ପରିଵର୍ତ୍ତନ ରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ତେଣୁ ତା’ ପାଖରେ ସବୁ ଜୀଵଙ୍କର କିଛି କିଛି ଗୁଣ ରହିଥିବା ଵିଶ୍ଵାସ କରାଯାଏ ।
ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲେ କ’ଣ ମଣିଷ ପାଖରେ ମେଷଙ୍କର
କୌଣସି ଗୁଣ ଅଛି କି ?
😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂
ହଁ ଅଛି ...
ଅଛି ବୋଲି ତ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ
ସ୍ଵୟଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭଗଵତଗୀତାରେ ଫାଲ୍ଗୁନୀଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି
“ଯଦ୍ୟଦାଚରତି ଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ଥତ୍ତଦେଵେତରୋ ଜନଃ ।
ସ ଯତ୍ପ୍ରମାଣଂ କୁରୁତେ ଲୋକସ୍ତଦନୁଵର୍ତ୍ତତେ ।। ।।୩.୨୧।।”

ଏହାର ସହଜିଆ ଅର୍ଥ ହେଲା ମନୁଷ୍ୟ ସମାଜ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ ଯାହା ଯାହା କରନ୍ତି ଅନ୍ୟ ଜନ ତାହାର ସେଇଭଳି ଅନୁକରଣ କରନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ସମୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ ପ୍ରକୃତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉଥିଲେ ଏବଂ ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁକରଣ କରି ସମାଜକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଏଯୁଗରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଆଉ ଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ରୁ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ । ଏ ହେଉଛି ଵିଜ୍ଞାପନର ଯୁଗ । ଆଜିର ମାନଵରୂପି ଗଡ୍ଡରିକା(ମୁଖିଆ ମେଣ୍ଢା) ମାନେ ନିଜକୁ ଯେତେ ଵିଜ୍ଞାପିତ କରି ଚର୍ଚ୍ଚା ର କେନ୍ଦ୍ରଵିନ୍ଦୁ ହୋଇପାରିଲେ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ସେତେ ଅନୁକରଣ କରିବେ । ଗୀତାର ଉପର ଵର୍ଣ୍ଣିତ ଶ୍ଲୋକରୁ ପ୍ରଭାଵିତ ହୋଇ ଵିଦେଶର ଜଣେ ଲୋକ ଟ୍ଵିଟର ବୋଲି ଗୋଟାଏ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଗଢିସାରିଛନ୍ତି । ଏଇଠି ଅନ୍ୟ ମେଣ୍ଢା ମାନେ ସ୍ଵ ସ୍ଵ ଗଡ୍ଡରିକା ଵା ଥୋଡ଼ ଲୋକଙ୍କୁ follow ଵା ଅନୁକରଣ କରନ୍ତି ।
ଏଇଭଳି ବଡ଼ ଲୋକଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିବା ଓ ବଡ଼ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନୁକରଣ କରି ସବୁକାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ମେଷସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଗୁଣଟି ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏବେବି ଅଛି ।
ବଡ଼ ଲୋକ ଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିବାଟା ମାନବଙ୍କ ଏକ ଵିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରାଚୀନ ଗୁଣ । ଏ ଗୁଣଟି କିନ୍ତୁ ଭାରତୀୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ଵାଧିକ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ଆମ ଦେଶର ଲୋକଙ୍କୁ ସର୍ଵଦା ତାଙ୍କ ଆଗରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ ଚାଲିପାରୁଥିବା ଜଣେ ଗଡ୍ଡରିକା ଵା ନେତା ଦରକାର ହୋଇଥାଏ । ଆମ ଦେଶର ଇତିହାସରେ ଆମେ ଦେଖୁ ଜଣେ ନେତାକୁ ଅନେଇ ଅନେଇ ଏ ଦେଶ ୨୦୦ ଵର୍ଷ ପରାଧୀନ ରହିଲା ।  ଶେଷରେ ଜଣେ ଗୁଜରାଟୀ ପିସ୍ତରବୁଢା଼ ଆସି ଆଗରେ ବାଡି଼ ଧରି ଛିଡ଼ା ହେଲା ବୋଲି ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ଗତ ସାହସ ଫେରି ଆସିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ତା ପଛରେ ଚାଲି ଚାଲି ଦେଶକୁ ସ୍ଵାଧୀନ କରିଦେଲେ । ଆମ ଦେଶରେ ଏକ ସମୟରେ ଗୁରୁଶିଷ୍ୟ ପରମ୍ପରା ଥିଲା । ଗୁରୁ ଯାହା ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ ଶିଷ୍ୟ ତହିଁ ରୁ ଶିଖି ଜଗତରେ ନିଜର ଉପଯୋଗିତା ପ୍ରମାଣ କରୁଥିଲା । ଏ ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ଗୁରୁଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ମାନେ ଆଉ ଶିଷ୍ୟ ବୋଲାଉ ନାହାନ୍ତି
ସେମାନେ ଚେଲା ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ।  ଶବ୍ଦ ତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁସାରେ ଏ ଚେଲା ଶବ୍ଦ ଟି ଚେଟକ କି ଚେଳରୁ ଆସିଥାଇପାରେ କିନ୍ତୁ ଯଥାର୍ଥରେ ଏହାର ଭାଵଗତ ଵ୍ୟାଖ୍ୟା ହେବ ଯିଏ ଅନ୍ୟ ପଛରେ ଚାଲିଲା ସେ ଚେଲା(ଚଲା→ଚେଲା) ।

ଆଗେ ଶିଷ୍ୟ ମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷାକୁ ଆପଣା ବୁଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନ ଵଳରେ  ଆହୁରି ଉନ୍ନତ କରି ଆଗକୁ ବଢାଉଥିଲେ ଆଜିର ଯୁଗରେ ଶିଷ୍ୟ ତ କେହି ନାହାନ୍ତି ଚେଲା ବହୁତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ତେଣୁ ସେମାନେ ଯାହା ଶିଖି ଗିଳିପକେଇଥାନ୍ତି ଜଣେ ରଟନପ୍ରିୟ ଶୁକ ପରି ତାହା ଦରକାର ମୁତାବକ ଉକାଳି ପକାନ୍ତି ।
ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ଚେଲା ଆଉ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖରେ ସୀମିତ ନାହାନ୍ତି । ଏ ଯୁଗରେ ଫିଲିମି ଇଷ୍ଟାର ଠାରୁ ଥୋଡ଼ ନେତାଙ୍କ ଯାଏଁ ଯୋଉଠି ଦେଖିବେ ପଲ୍ଲ ପଲ୍ଲ ଚେଲା ଏହି ବଡ଼ ବଡ଼ ସେଲିବ୍ରିଟିଙ୍କ ପଛରେ ମାଛି ଭଣ ଭଣ ହେଲା ଭଳିଆ ଲଣ୍ଡଭଣ୍ଡ ହେଉଥାନ୍ତି । ଏ ଵିଜ୍ଞାପନର ଯୁଗ  ତେଣୁ ଯଥାର୍ଥ ରେ ଗଡ୍ଡରିକା ପ୍ରଵାହ ଓ ଚେଲା ଚାମୁଣ୍ଡା ଙ୍କ ଯୁଗ । ଏଯୁଗ ଥୋଡ଼ ନେତାଙ୍କ ଭାଣ୍ଡ ଅଭିନେତାଙ୍କ ମାନସିକ ଵୈଚାରିକ ଗୁଲାମୀର ଯୁଗ

●ପଞ୍ଚମହାଭୂତ,ପଞ୍ଚମହାତତ୍ତ୍ଵ ଓ ମୌଳିକ ତତ୍ତ୍ୱ●

ସାଂଖ୍ୟଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରକୃତି
“ପଞ୍ଚମହାଭୂତ”ରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା କୁହାଯାଇଛି
ତାହା ହେଲା:-
●→ବାୟୁ
●→ଅଗ୍ନି
●→ଜଳ
●→ପୃଥିବୀ
●→ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ
~ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତତ୍ତ୍ଵର ପାଞ୍ଚଟି ସ୍ଵରୂପ ଅଛି ~
◆୧.ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ
→କ-କାମ
→ଖ-କ୍ରୋଧ
→ଗ-ଲୋଭ
→ଘ-ମୋହ
→ଙ-ଭୟ
(ଏସବୁ ମାନସିକ ଵା ମନରେ ଜାତ ହୁଏ)
◆୨.ଵାୟୁ
→କ-ଦୌଡି଼ବା
→ଖ-ଡେଇଁବା
→ଗ-ଚାଲିବା
→ଘ-ବହିବା
→ଙ-ବୁଲିବା
(ଏସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ଫାଦନ ହେତୁ ଵାୟୁ ଅତ୍ୟାଵଶକୀୟ)

◆୩.ଅଗ୍ନି
→କ-କ୍ଷୁଦା ଵା ଭୋକ
→ଖ-ଶୋଷ
→ଗ-ନିଦ୍ରା
→ଘ-ଆଳସ୍ୟ
→ଙ-ମୁଖମଣ୍ଡଳ
(ଏସବୁ କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ ଶରୀରସ୍ଥ ଅଗ୍ନି)

◆୪.ଜଳ
→କ-ରକ୍ତ
→ଖ-ଵିର୍ଯ୍ୟ
→ଗ-କଫ
→ଘ-ମୁତ୍ର
→ଙ-ଘର୍ମକଣା ଵା ଝାଳ
(ଏସବୁରେ ଜଳ  ଥାଏ)

◆୫.ପୃଥିବୀ
→କ-ହାଡ଼
→ଖ-ମାଂସ
→ଗ-ତ୍ଵଚା ଵା ଚର୍ମ
→ଘ-ନାଡୀ଼
→ଙ- ରୋମ ଵା ଲୋମ
(ଜୀଵ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏସବୁ ମାଟିରେ ମିଶିଯାଇ ମୃତ୍ତିକା ଉର୍ବର କରିଥାଏ)

ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରୀସ୍ ରେ ପ୍ରଚଳିତ ମୂଳତତ୍ତ୍ଵ ଵିଚାରଧାରାରେ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ କୁ ଛାଡ଼ି ବାକି ଚାରୋଟି ଯାକ ତତ୍ତ୍ଵ ଅଵିକଳ ଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଯାଏ । ଭାରତୀୟ ପଞ୍ଚମହାତତ୍ତ୍ଵ ଥିଓରୀ ସହ  ପ୍ରାଚୀନ ଜାପାନୀ, ରୋମାନ୍ ଓ ଵୌଦ୍ଧ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ଵ ଥିଓରୀ ର ସାଦୃଶ୍ୟତା ରହିଛି ।

ଚୀନର ତାଓ ଧର୍ମରେ Wu Xing ପଞ୍ଚମହାତତ୍ତ୍ଵ ର ଵର୍ଣ୍ଣନା ମିଳେ ଯାହା ଭାରତୀୟ ମହାପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ଵ ଥିଓରୀ ଠାରୁ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଅଳ୍ପ ଵୈଜ୍ଞାନିକ ଅନୁଭୂତ ହୁଏ ।
କାରଣ Wu Xingରେ
↓
●୧.ଜଳ(C-ସ଼ୟ-soui-ଏ ଶବ୍ଦ ଜଳର ନାଦର ଧନ୍ୟାନୁକରଣରୁ ସୃଷ୍ଟି)
●୨.କାଷ୍ଠ(ମୋ଼-mu-ଏହା କାଠ ଭାଙ୍ଗିବାର ଧ୍ଵନ୍ୟାନୁକରଣରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଇପାରେ ଆମେ ଵି ତହିଁ ର ଏକ ଧ୍ଵନ୍ୟାନୁକରଣ ଶବ୍ଦ ଵ୍ୟଵହାର କରନ୍ତି ମଡ୍ ମଡ୍ ଯାହା କି ଭାଙ୍ଗିବାର ଅର୍ଥ କୁ ପ୍ରକଟ କରେ)
●୩.ଧାତୁ(C.jin(ଧାତୁର ଘର୍ଷଣ ରୁ ସୃଷ୍ଟି ଝଣଝଣ ଶବ୍ଦ ପରି ଏକ ଧ୍ଵନ୍ୟାନୁକରଣ ଶବ୍ଦ)
●୪.ପୃଥିବୀ(ଚୀନୀଭାଷାରେ Tu)
●୫.ଅଗ୍ନି(ଚୀ-Huo-ପଵନ ଦ୍ଵାରା ଅଗ୍ନିକୁ ଫୁଙ୍କିବାର ଉପକ୍ରମରୁ ବୋଧହୁଏ ଏ ଶବ୍ଦ ର ସୃଷ୍ଟି)

←ଭାରତୀୟ ପଞ୍ଚମହାତତ୍ତ୍ଵ ଓ ଚୀନୀ ଫାଇଭ୍ ଏଲିମେଣ୍ଟ ମଧ୍ୟରେ ତିନୋଟି common
ତତ୍ତ୍ୱ ହେଲା →
●→ଜଳ
●→ପୃଥିବୀ
●→ଅଗ୍ନି

ୟୁରୋପରେ 16ଶହ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ରସାୟନଶାସ୍ତ୍ରର ଆଉଥରେ ଅଧ୍ଯୟନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା ।
ପୈରାସେଲ୍ସ ତିନୋଟି ଵା ଚାରୋଟି ତତ୍ତ୍ୱ ର ଅଵଧାରଣା ଦେଲେ ଯହିଁ ର ମୂଳାଧାର ଲଵଣ,ଗନ୍ଧକ ଓ ପାରଦ ଵିଵେଚିତ ହେଲା ।
17ଶହ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ୟୁରୋପରେ ଏମିତି ଅନେକ ଥିଓରୀ ପ୍ରଚାରିତ ହୋଇଥିଲା ।
1661ରେ ତତ୍ତ୍ୱ ସମ୍ଵନ୍ଧୀୟ ସବୁଠାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ସଂଜ୍ଞା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ର଼ବୋର୍ଟ ଜାୟଲ କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ସେ ସମୟର ତଥାକଥିତ ଧାର୍ମିକ ନେତା ମାନେ ମାନିନେବାକୁ ଅରାଜି ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ତତ୍ତ୍ୱ ଵିଷୟକ ଜାୟଲଙ୍କ ପରିଭାଷା ଥିଲା-ତତ୍ତ୍ୱ ତାକୁ ହିଁ କୁହାଯାଇପାରେ ଯେଉଁଥିରୁ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ ରସାୟନିକ ଦ୍ଵାରା ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ ର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇନପାରୁଥିବ ।
ସେତେବେଳେ ଏହା ମାତ୍ର ଏକ ପରିଭାଷା ଥିଲା ଏବଂ ଜାୟଲ ଏହାର କୌଣସି ଵୈଜ୍ଞାନିକ ପ୍ରମାଣ ଦେଇପାରିନଥିଲେ । ଏ ପରିଭାଷା କୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରମାଣିତ କରିବାକୁ ପ୍ରାୟ 100 ଵର୍ଷ ରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଲାଗିଯାଇଥିଲା ।
1774 ରେ ଵୈଜ୍ଞାନିକ ପ୍ରିଷ୍ଟଲୀ ପରିକ୍ଷାଗାରରେ ଅମ୍ଳଜାନ ଗ୍ୟାସ ସୃଷ୍ଟି କରି ଦେଖେଇ ଦେଇଥିଲେ । ଵୈଜ୍ଞାନିକ କୈମ୍ବେଡିଶ୍ 1781ରେ ଅମ୍ଳଜାନ ଓ ଉଦଜାନ ଵ୍ୟଵହାର କରି ପରୀକ୍ଷାଗାରରେ ଜଳ ସୃଷ୍ଟି କରିଦେଲେ ଫଳରେ ସେହିଦିନ ଠାରୁ ଜଳ ମୌଳିକ ଉପାଦାନ ର ଶ୍ରେଣୀରୁ ଭିନ୍ନ ହୋଇ ଯୌଗିକ ଉପାଦାନ ଶ୍ରେଣୀ ରେ ସ୍ଥାନିତ ହୋଇଗଲା ।
1789ରେ ଵୈଜ୍ଞାନିକ ଲାଵ୍ଵାଜ୍ୟେ ଯୌଗିକ ଓ ମୌଳିକ ତତ୍ତ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟ ଵିଷୟକ ଗଵେଷଣାପତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ କଲେ । ସେତେବେଳେ ମୌଳିକ ତତ୍ତ୍ୱର ସଂଖ୍ୟା ମାତ୍ର 23 ଥିଲା । 19ଶହ ଶତାବ୍ଦୀରେ ସର୍ ହମ୍ପ୍ରୀ ଡେଵି ଲଵଣର ମୂଳତତ୍ତ୍ଵ ସୋଡିୟମ୍ କୁ ଵି ପୃଥକ କରି କରିଦେଖେଇଥିଲେ । ସେ କ୍ୟାଲସିୟମ ଓ ପୋଟାସିୟମକୁ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଯୌଗିକ ରୁ ଅଲଗା କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ ।
ଵିଂଶଶତାବ୍ଦୀରେ ମୋଜଲୀ ନାମକ ଜଣେ ଵୈଜ୍ଞାନିକ ପରମାଣୁ ସଂଖ୍ୟା ର କଳ୍ପନା ପ୍ରମାଣ ସହ  ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ଯା ଫଳରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ଯେ ସବୁଠାରୁ ହାଲୁକା ଉଦଜାନ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସବୁଠାରୁ ଭାରୀ ତତ୍ତ୍ୱ ୟୁରାନିୟମ ଯାଏଁ ପ୍ରକୃତି ରେ ପ୍ରାୟ 100ରୁ ଅଧିକ ମୌଳିକ ତତ୍ତ୍ଵ ହୋଇପାରେ ।
ପରଵର୍ତ୍ତୀକାଳରେ ଵୈଜ୍ଞାନିକ ମାନେ ସମସ୍ତ ମୌଳିକ ତତ୍ତ୍ୱ ର ସୃଷ୍ଟି ସବୁଠାରୁ ହାଲୁକା ତତ୍ତ୍ୱ ଉଦଜାନରୁ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିପାରିଥିଲେ । ଏହି ନୂଆ ଅଵଧାରଣା ଅନୁସାରେ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଉଦଜାନ ଗ୍ୟାସ ହିଁ ପାରମାଣଵିକ ପରିଵର୍ତ୍ତନ ଦ୍ଵାରା ହିଲିୟମ ଓ ଅମ୍ଳଜାନରେ ପରିଵର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ଯଇଥିଲା । ଆଜି ପରୀକ୍ଷାଗାର ମଧ୍ୟରେ ଵୈଜ୍ଞାନିକ ମାନେ ମୌଳିକ ତତ୍ତ୍ୱ ର ଵିଭାଜନ ଓ ତହିଁରୁ ନୂତନ ମୌଳିକ ତତ୍ତ୍ୱ ମଧ୍ଯ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହେଲେଣି ।

ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ମାନେ ପଞ୍ଚମହାତତ୍ତ୍ଵ ର ଯେଉଁ ଅଵଧାରଣା ଦେଇଥିଲେ ତାହା ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନରେ ଵିଶ୍ଵର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅଵଧାରଣା ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ କହିଲେ ଅତିଶୟୋକ୍ତି ହେବ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ସମୟ ସହିତ ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନରେ ଵିଶ୍ଵରେ ଵୈଜ୍ଞାନିକ ଵିଚାରଧାରା ବଦଳିଯାଇଛି ଏବଂ ଆଗକୁ ଏ ଵାଵଦରେ ଆହୁରି ଗଵେଷଣା ହେବାର ଅଛି ।

Saturday, June 2, 2018

ଲାଲ୍ ଗାର

ଦୁଇଟି ରାଜନୈତିକ ଦଳ;ଉଭୟର ଲକ୍ଷ୍ୟ–ଲୋକକଲ୍ୟାଣ । ତୀବ୍ର ପ୍ରତିଯୋଗିତା ସେଥିଲାଗି ।
ଲୋକଟିର ଛାତିରେ ବାଜିଚି ଛୁରୀ । ଗୋଟିଏ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ପହଞ୍ଚି ଡାକ୍ତର ଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲା–ଶିଘ୍ର ଚିକିତ୍ସା କର ।

ଡାକ୍ତର ବ୍ୟାଣ୍ଡେଜ୍ ବାନ୍ଧିବା ବେଳେ ଆର ଦଳଟି ପହଞ୍ଚି ଯାଇ ଗର୍ଜନକଲା – ଚିକିତ୍ସା ବନ୍ଦ କର । ତାକୁ ଛୁଇଁଲେ ତୁମ ବେକ କାଟିନେବୁ ।

ତାପରେ ଦି ଦଳର ପିଟାପିଟି । ମୂର୍ମୂଷୁର ରକ୍ତଧାର ଝରି ସେତେବେଳେ ଲାଲ୍ ଧାରରେ କାଟିକାଟି ଗଲା,ଯାହା କିଛି ଲୋକକଲ୍ୟାଣ ହୋଇଥିଲା ।

------ଉତ୍କଳ ଭାରତୀ-----

ଉତ୍କଳ ଭାରତୀ ଦେଵୀ ! ସ୍ଵଭାଵ ସୁନ୍ଦରୀ !
ଭକତଵାଞ୍ଛ ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର କୃପା କରି ।
ଘେନି ଯାଅ ମୋତେ ସେହି ଅତୀତ ନିକୁଞ୍ଜେ,
କଵିତାକୁସୁମେ ଯହିଁ କଵି-ଅଳି ଗୁଞ୍ଜେ ।
ଵିଦେହନନ୍ଦିନୀ ଯହିଁ ଅଶୋକଵିପିନେ
ରାକ୍ଷାସୀଵେଷ୍ଟିତା ହୋଇ ଵିଳାପନ୍ତି ଦୀନେ ।
ଅଥଵା ଜାହ୍ନଵୀତୀରେ ମୁନିତପୋଵନେ
ଭାଳନ୍ତି ଦେହଦଵତୀ ଗହନ ଅରଣ୍ୟେ
ଅଵାଗିରିପତି ସୁତା ଘୋରତପୋରତ
ନିଦାଘ ଶିଶିର ଵର୍ଷା କରନ୍ତି ଵାହିତ ।
କିବା କଣ୍ଵ ତପୋଵନେ ଶକୁନ୍ତଳା ସତୀ
ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ-ଭାଵନା-ନୀରେ ବୁଡି଼ରହିଛନ୍ତି ।
ଅବା ଯହିଁ ଘୋରାରଣ୍ୟେ ତ୍ୟକ୍ତା ଦମୟନ୍ତୀ
ପ୍ରିୟତମ ନଳ-ନାମ ଉଚ୍ଚାରି କାନ୍ଦନ୍ତି ।

©ନନ୍ଦ କିଶୋର ଵଳ

Friday, June 1, 2018

★★★★ମୁଣ୍ଡନ★★★★

..................
କୌଣସି ଏକ ଦେଶର ସଂସଦରେ ଦିନେ ଭୀଷଣ  ଗୋଳ ହୋଇଗଲା । ଗୋଳର କାରଣ କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ମାମଲା ଵାଵଦରେ ନଥିଲା ବରଂ ଜଣେ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ହଟାତ୍ ମୁଣ୍ଡନ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ହେଇ କାଲି ଯାଏଁ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ କୁଞ୍ଚକୁଞ୍ଚିଆ କେଶ ଠିକ୍ କଅଁଳିଆ ଦୁବଘାସ ପରି ଶୋଭାପାଉଥିଲା କିନ୍ତୁ ରାତିରେ ଜଣାନାହିଁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡନ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ସଦସ୍ୟମାନେ ପରସ୍ପରରେ କୁହାକୁହି ହେଉଥାନ୍ତି ହାୟ ! ଏଡ଼େ ବଡ଼ ନେତାଙ୍କୁ କ’ଣ ହେଇଗଲା ?  କିଏ କେତେ ଅନୁମାନ କଲେ ! ଜଣେ କହିଲା-ବୋଧହୁଏ ମୁଣ୍ଡରେ ଉକୁଣୀ ହେଇଯାଇଥିଲେ....
ଆଉ ଜଣେ କହିଲା... ବହୁତ ସମ୍ଭବ ମନରେ ଵିଚାର ବୃଦ୍ଧି ହେତୁରୁ କେଶର ଏହି ପରଦା ଅଲଗା କରିଦେଇଛନ୍ତି ! ଆଉ ଜଣେ କହିଲା- ନାହିଁ ହୋ ନାହିଁ ! ତାଙ୍କ ପରିବାରର କେହି ସ୍ଵର୍ଗଵାସୀ ହୋଇଯାଇଥିବେ ସେଇଥିପାଇଁ ଲଣ୍ଡା ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ! କିନ୍ତୁ ସେ ପୂର୍ଵ ପରି ପ୍ରସନ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥାନ୍ତି !!!
ଶେଷକୁ ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ସଂସଦରେ ମତ ରଖିଲା -
ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ମହୋଦୟ ! କଣ୍ ମୁଁ ଜାଣିପାରେ କି ଯେ ମାନନୀୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ ଙ୍କ ପରିବାରରେ କ’ଣ କାହାର ଅଵସାନ ଘଟିଅଛି କି ?
ମନ୍ତ୍ରୀ ଉତ୍ତରରେ କହିଲେ-ନାହିଁ !!!

ସଦସ୍ୟ ମାନେ ପୁଣି ଅନୁମାନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ....
ଆଉ କ’ଣ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାମ କମ୍ କଥା ବେଶୀ ଗୁଣ ଯୋଗୁଁ ଲୋକେ ମିଳିମିଶି ଆଙ୍କେତିକି ଲଣ୍ଡା କରିଦେଇନାହାନ୍ତି ତ .....!
ଆଉ ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ପଚାରିଲା-ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ମହୋଦୟ ! କ’ଣ ମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ ଜାଣିଛନ୍ତି କି ଯେ ତାଙ୍କର ଇତିମଧ୍ୟରେ ମୁଣ୍ଡନ ହୋଇଯାଇଛି ? ଯଦି ହଁ , ତେବେ ସେ ଏଠାରେ ଉତ୍ତର ଦେବେ କି ଯେ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡନ କିଏ କରିଦେଇଛି ?
ମନ୍ତ୍ରୀ ସାମାନ୍ୟ ଗମ୍ଭୀର ହୋଇ ଉତ୍ତର ରଖିଲେ-
ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ ମୋର ମୁଣ୍ଡନ ହେଇଛି କି ନାହିଁ !!!
କେତେକ ସଦସ୍ୟ ଚିଲ୍ଲେଇକି କହିଲେ
ହେଇଛି ହେଇଛି !! ସମିତିକି ଦିଶୁଛି !!!
ମନ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ-ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦିଶିଲେ ଵି କିଛି ହେବ ନାହିଁ !  ସରକାରକୁ ଦେଖାଯିବାର ଅଛି । ସରକାର ଏ ବାଵଦରେ ଯାଞ୍ଚ କରିବ କି ପ୍ରକୃତରେ ମୋର ମୁଣ୍ଡନ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ ।
  ଜଣେ ସଦସ୍ୟ କହିଲା-ଏବେ ଯାଂଚ୍ ହେଇଯିବ । ମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ ନିଜ ହାତକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଥରେ ବୁଲେଇ ଆଣନ୍ତୁ । ମନ୍ତ୍ରୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ- ମୁଁ ସେମିତି ଆଦୌ କରିବି ନାହିଁ ! ସରକାର ଏ ବାଵଦରେ ତନ୍ଦରା ହେବା କଥା ନୁହେଁ ।
କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଆପଣ ମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଭର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଉଅଛି ଯେ ମୋ ସରକାର ଏ ବାଵଦରେ ଵିସ୍ତୃତ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ସଦନ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବ ! 
ସଦସ୍ୟ ଚିଲ୍ଲେଇଲେ-ଜାଂଚ୍ କରିବା କଣ୍ ଦରକାର ? ମୁଣ୍ଡ ଆପଣଙ୍କର ହାତ ଵି ଆପଣଙ୍କର । ନିଜ ହାତଟାକୁ ଆପଣା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବୁଲେଇ ଆଣିବାକୁ ମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ ଅମଙ୍ଗ କାହିଁକି ?
ମନ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ-ମୁଁ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ସହମତ ଯେ ଏ ମୁଣ୍ଡ ମୋର ଆଉ ହାତଟାବି ମୋର
କିନ୍ତୁ ଆମର ଏ ହାତ ମାନ ପରମ୍ପରା ଓ ନୀତି ଦ୍ଵାରା ବନ୍ଧନଯୁକ୍ତ ହୋଇରହିଛି । ମୁଁ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଆପଣା ହାତ ବୁଲେଇ ଆଣିବାକୁ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ନୁହଁ ! ସରକାର ର ଗୋଟାଏ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟପ୍ରଣାଳୀ ରହିଛି । ଵିରୋଧୀ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ଚାପରେ ସେହି ପ୍ରଣାଳୀ କୁ ମୁଁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରିବି ନାହିଁ । ମୁଁ ସଦନରେ ଏ ଵାଵଦରେ ଏକ ଵକ୍ତଵ୍ୟ ଦେବି ।
ସଂଧ୍ୟାରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ ସଦନରେ ଭାଷଣ ଦେବା ଆରମ୍ଭ କଲେ--
ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ମହୋଦୟ ! ସଦନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଯାଇଥିଲା ଯେ
ମୋର ମୁଣ୍ଡନ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ ?
ଯଦି ହୋଇଛି ତାହେଲେ ତାହା କିଏ କରିଛି ?
ଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଗୁଡିକ ର ଉତ୍ତର ଵର୍ତ୍ତମାନ ପାଇଁ ବହୁତ ଜଟିଳ ଏବଂ ଏ ଵିଷୟରେ ସରକାର କାକୁର୍ତ୍ତି ହୋଇ କୌଣସି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନେଇ ପାରିବନି ।
ମୁଁ କହିପାରିବିନି ଯେ ମୋର ମୁଣ୍ଡନ ହେଇଚି କି ନାହିଁ । ଯେତେଦିନ ଯାଏ ଯାଂଚ୍ ନହୋଇଛି ସେତେଦିନ ଯାଏଁ ସରକାର ଏ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କିଛି କହିପାରିବନି । ଆମ ସରକାର ତିନି ଵ୍ୟକ୍ତି ଵିଶିଷ୍ଟ ଏକ ଯାଂଚ୍ ସମିତି ଗଠନ କରିବ ଏବଂ ସେହି ସମିତି ଏ ଵିଷୟରେ ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଅନ୍ଵେଷଣ କରି ରିପୋର୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ସରକାର କୁ ପ୍ରଦାନ କରିବ । ଆଉ ସେତେବେଳେ  ମୁଁ ଉକ୍ତ ସମିତିର ରିପୋର୍ଟ ସଦନରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବି ।
ସଦସ୍ୟ ମାନେ କହିଲେ-ଏ ମାମଲା ଟା କୁତୁଵ୍ ମିନାର୍ କି ତାଜମହଲ୍ ର ନୁହେଁ ଯେ ଦଶନ୍ଧି ଯାଏଁ ଏ ଵାଵଦରେ ଯାଂଚ୍ କରୁଥିବେ । ଏହା ଆପଣଙ୍କ ବାଳ ସମ୍ଵନ୍ଧୀୟ ମାମଲାଟା ଆଉ ବାଳଗୁଡା଼ ଜୀଵନଯାକ ବଢୁଥାଏ - କଟୁଥାଏ ।ଏ ଵିଷୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ତୁରନ୍ତ ହୋଇଯିବା କଥା ।ମନ୍ତ୍ରୀ ଜଵାବ ଦେଲେ-କୁତୁଵ୍ ମିନାର୍ ଓ ତାଜମହଲ୍ ସହିତ ମୋ କେଶର ତୁଳନା କରିବାକୁ ଯାଇ ସେହି ଅମୂଲ୍ୟ ଧରୋହରର ଅପମାନ କରିବାର ଅଧିକାର ସଦସ୍ୟଙ୍କର ନାହିଁ । ଆଉ ରହିଲା ମୂଳ ସମସ୍ୟା କଥା,ସରକାର ଯାଂଚ୍ ପୂର୍ବରୁ ଏ ଵାଵଦରେ କିଛି ଵି କହିପାରିବ ନାହିଁ ।
ଯାଂଚ୍ ସମିତି ଗୁଡା଼ଏ ଵର୍ଷ ଯାଂଚ୍ କଲା । ଏପଟେ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମସ୍ତକରେ କେଶ ବଢି ବଢି ଗଲା ।
ଦିନେ ମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟ ଯାଂଚ୍ ସମିତିର ରିପୋର୍ଟ ସଦନରେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ ।
ଯାଂଚ୍ ସମିତିର ରିପୋର୍ଟରେ ଲେଖା ଥିଲା
-ମନ୍ତ୍ରୀ ଙ୍କ ମୁଣ୍ଡନ ହୋଇନଥିଲା ।
ସତ୍ତାଧାରୀ ଦଳର ସଦସ୍ୟମାନେ ଏହାର ସ୍ଵାଗତ ହର୍ଷୋଲ୍ଲାସର ଧ୍ଵନି ସହିତ କଲେ ।  ସଦନର ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ “shame shame” ର ଧ୍ଵନି ଶୁଣାଗଲା । ଵିରୋଧୀମାନେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ-ପୁରା ଡାହା ମିଛ ! ମନ୍ତ୍ରୀ ଙ୍କ ମୁଣ୍ଡନ ହୋଇଥିଲା ।  ମନ୍ତ୍ରୀ ସବୁଦିନ ଭଳି ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ଵଦନରେ ଉଠିପଡି଼ କହିଲେ
ଏମିତି ଆପଣ ମାନେ ଭାବୁଥାଇ ପାରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ପ୍ରମାଣ କାଇଁ ? ଏଵେ ଵି ଯଦି ଆପଣମାନେ ପ୍ରମାଣ ଦେଇ ଦିଅନ୍ତି ତେବେ ମୁଁ ଆପଣ ମାନଙ୍କ କଥା ମାନିଯାନ୍ତି । ଏତିକି କହି ମନ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ବାଳ ଉପରେ ଥରେ ହାତ ବୁଲେଇ ଆଣି ସଦନର ଅନ୍ୟ  ମାମଲା ବୁଝିବାରେ ଵ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଗଲେ ।

●●●(ଵ୍ୟଙ୍ଗସମ୍ରାଟ ଶ୍ରୀ ହରିଶଙ୍କର ପରସାଇଙ୍କ ଏକ ହିନ୍ଦୀ ଵ୍ୟଙ୍ଗ मुंडन ର ଓଡ଼ିଆ ଭାଵାନୁଵାଦ । ଏଠାରେ କହିରଖେ ଯେଉଁ ସମୟରେ ଏହି ଵ୍ୟଙ୍ଗ ଟି ଲେଖା ହୋଇଥିଲା ସେତେବେଳେ ଆଜିଭଳି ଟିଭି ଓ ମୋବାଇଲ ତଥା କ୍ୟାମେରା ଆଦି ସରକାରୀ ତନ୍ତ୍ର ମାନଙ୍କରେ ସ୍ଥାନ ପାଇନଥିଲା । ଆଜି ଯେମିତି ସଦନ ର ପ୍ରଶ୍ନକାଳର ଦୂରଦର୍ଶନରେ ଜୀଵନ୍ତ ପ୍ରସାରଣ ହେଉ ଅଛି ନବ୍ବେ ଦଶକ ବେଳକୁ ସେମନ୍ତ କିଛି ହେଉନଥିଲା ତେଣୁ ଏଥିରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବାର କିଛି ନାହିଁ ଯେ ସଦନର ଵିରୋଧୀ ସଦସ୍ୟ ମାନେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡନ ସମୟର ଫୋଟୋ କି ଭିଡ଼ିଓ ପ୍ରମାଣ ସ୍ଵରୂପ ଦେଇପାରିନଥିଲେ 😀  )●●●

●●●●ଆତ୍ମଵଳ●●●●

ଚିର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଵେଦନା ଵିନାଶି

କଣ୍ଠେ ଦିଅ ମୋର ଗୀତ,

ଶୁଣୁ ଚରାଚର ମୋ ଵଂଶୀ ଝଙ୍କାର

କରୁ ତା ନିଖିଳ ନନ୍ଦିତ ।

ମାୟାଜାଲ ବୁଣା ଶେଷ ହେଉ ମୋର

ଗୁନ୍ଥି ବସେ ଫୁଲ ମାଳି,

ଚିର ଅଶ୍ରୁ ରାଶି ଶୁଷ୍କ ହେଉ ମୋ’

ହର୍ଷ ଧାରା ଦିଏଁ ଢାଳି ।

ଦୀର୍ଘ ଅଳସ ଦିଵସ ଯାମିନୀ

ପୂରିଉଠୁ କର୍ମ କୋଳାହଳେ,

ଶକ୍ତି ପ୍ରାଥନା ଲଭୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା

ନିର୍ଭର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମଵଳେ ।

©ଉତ୍କଳ ଭାରତୀ କୁନ୍ତଳା କୁମାରୀ ସାବତ

----////ଶ୍ରୀଛାମୁ////----


ଯେ ଦିନ ଅନ୍ଧାରେ ତୀଵ୍ର ତୃଷାରେ
କମ୍ପୂଥିବି ଶୀତ ନିଶୀଥେ,
ଜଳୁ ଜଳୁ ତଵ କ୍ଷୁଦ୍ର ପ୍ରଦୀପ
ଗୁପ୍ତ ଏ ଚିତ୍ତେ ସ୍ତିମିତେ ।
ଯେ ଦିନ ରୁଦ୍ର ରୌଦ୍ର ଦହନେ
ବୁଲୁଥିବି ତୃଷା ଘର୍ମରେ,
କ୍ଷୁଦ୍ର ତୁମର କୃପା ଝରଣାର
କଳଗୀତି ବାଜୁ ମର୍ମରେ ।
ଯେ ଦିନ ନୀରବ ରୋଗ ଶେଯେ ପଡି଼
ନୟନ କାନ୍ଦିବ ରୁଧିରେ,
ଅଲକ୍ଷିତ ହାତେ ଛୁଇଁ ଯାଅ ମୋତେ
ସ୍ନେହି ସଖା ସମ ସୁଧୀରେ ।
ଯେ ଦିନ ଭିକାରୀ ପରାଏ ବୁଲିବି
ହକାରି ଦୁଆରେ ଦୁଆରେ,
ତୁମରି ଦୁଆର ମେଲା ଥାଉ ପ୍ରଭୁ
ଦୀନ ଦୁଃଖୀତର  ଆଗରେ ।
ଯେ ଦିନ ଭୀଷଣ ରଣ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ
ଏକା ହୋଇଥିବି ଛିଡ଼ା ମୁଁ,
ଶତ କରେ ଶସ୍ତ୍ର ଧରି ବାହାରିବ
ଶତ ଵୀର ଵେଶେ ଶ୍ରୀଛାମୁ ।
ଯେ ଦିନ କଠିନ କାରା ନିଗଡ଼ରେ
ଦୃଢେ଼ ହୋଇଥିବି ବନ୍ଧନ,
ନକ୍ରନାଶନ ଚକ୍ର ତୁମରି
କରୁ ତାହା କ୍ଷଣେ ଛେଦନ ।

©ଉତ୍କଳ ଭାରତୀ କୁନ୍ତଳା କୁମାରୀ ସାଵତ

ଧନୀ ଓ ଦରିଦ୍ର

ଧନୀ ଲୋକଙ୍କର ନିଶା ଅଟେ ଧର୍ମ
ଦରିଦ୍ରକୁ ଖାଦ୍ୟ ମିଳେ କଲେ କର୍ମ ।।

ଜଣେ ଦଉଡେ ଖାଦ୍ୟ ପାଚନ ପାଇଁ
ଆରକ ଦଉଡେ଼ ପେଟ ଭରିବା ପାଇଁ ।।

ଧନୀ ମାରଇ ନିର୍ଦ୍ଧନ ଲୋକଙ୍କୁ କିନ୍ତୁ
ଧନହୀନ ଯେତେ ହୃଦୟରୁ ଧନୀ ।।

ଖଟନ୍ତି ଗଧ ପରି ଦିନ ରାତି  ସିନା
ତାଙ୍କ ପରିଶ୍ରମ ଫଳ ପାଏ ଧନୀ ।।

ଖଟି ଖଟି ମିଳେ ଯେଉଁ କିଞ୍ଚିତ ଅର୍ଥ
ତାହା ଦିଓଳି ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ତାରୁ ବଞ୍ଚେନି ।।

କୃଷ୍ଟି କରି ମଧ୍ଯ ତା’ର ଅର୍ଥ ବଳେ ନାହିଁ
ତା' ଶ୍ରମ ଥାଏ ଧନୀର ମୁଣା ଭରଣ ପାଇଁ  ।।