Monday, August 28, 2017

ପାର୍ଥିକ ଓ ପରମାର୍ଥିକ ପ୍ରେମ

ପ୍ରେମ ଅନ୍ଧକୂପରେ ପଡ଼ିଲୁ ବୁଡ଼ିଲୁ,
ପ୍ରକୃତ ପଦାର୍ଥ କୁ ନ ଚିହ୍ନି ହୁଡି଼ଲୁ ।।ଘୋଷା।।

ପର ପ୍ରୀତି ପଥରେ ପାଦ ପ୍ରସାରି ଥରେ,
ପରମାଦରେ ପରମାଦରେ ପଡି଼ଲୁ ।।୧।।

ପାଇଲୁ ନାହିଁ କୁଳ, ପ୍ରାଣ ହେଲା ଆକୁଳ,
ପୀୟୂଷ ଭ୍ରମେ ବିଷ ଆଲୋଡି଼ ଲୋଡ଼ିଲୁ ।।୨।।

ପାତାଳ ଭେଦି କୂପ, ପାଷାଣଯୁପ-ରୂପ,
ପିପାଷା ଗଲା ନାହିଁ,ପଡି଼ଲୁ ପୋଡି଼ଲୁ ।।୩।।

ପ୍ରୟ ସଙ୍ଗତେ ଶ୍ରେୟ,ପାପରେ ହୁଏ ହେୟ,
ପରମତତ୍ତ୍ବ କୁ ଯା ହୁଡି଼ଲୁଁ ଛାଡି଼ଲୁ ।।୪।।

ପରମାନନ୍ଦେ ତ୍ୟଜି, ପାର୍ଥିବ ଭାବ ଭଜି,
ପାଶୋରି ସ୍ବରୂପ କୁ  ପାପପଙ୍କେ ଗଡ଼ିଲୁ ।।୫।।

@ଶ୍ରୀରାଜନାରାୟଣଦାସ

No comments:

Post a Comment

ଅପରିଚିତ ଆତ୍ମୀୟତା ଓ ହଜିଲା ସଂସ୍କୃତି

ଵୈଶାଖ ମାସର ଏକ ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳୀନ ଅପରାହ୍ନ । ସେହି ଅଖ୍ୟାତ ପଲ୍ଲୀର ଉଚ୍ଚ ଵିଦ୍ୟାଳୟ ଛାଡ଼ିଵାକୁ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାଣି । ସମୟର ସ୍ରୋତରେ ସମସ୍ତେ ଆଜି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ...