ଏଯାବତ ମାନବ ଦ୍ଵାରା ପୃଥିବୀରେ ମୋଟ 196 ଟି ଦେଶ ର କଳ୍ପନା କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଏହି ଦେଶ ମାନଙ୍କରେ ମଣିଷମାନେ ପ୍ରାୟଃ 6900 ରୁ ଅଧିକ ଭାଷାରେ ଭାବର ଆଦାନପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି ।
ଜାଣିଲେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବେ
ପୃଥିବୀର ମୋଟଭାଷାର ଏକଚତୁର୍ଥାଶଂ ଅର୍ଥାତ୍ 1652 ଭାଷା କେବଳ ଭାରତ ରେ ବୋଲାଯାଏ ।
ତେଣୁ ଭାରତ ଏକ ବହୁଜାତୀୟ ବା ବହୁଭାଷୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ।
କେହି ଜଣେ ବଡ଼ଲୋକ କହିଯାଇଛନ୍ତି
"ଭାଷା ମରେନାହିଁ ଯେହେତୁ ସାସ୍ଵତ ସାରସ୍ଵତ କିନ୍ତୁ ତାହା ପ୍ରତି ଅବହେଳା ପଦର୍ଶନ କରି ଅଥବା ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ଭାବେ ମାରିଦିଆ ଯାଇପାରେ !!"
ଉନବିଁଶ ଶତାବ୍ଦୀ ରୁ ବିଁଶ ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ୟେ ଆମ ବଙ୍ଗାଳୀ ଭାଇ ମାନେ ଯୋଉ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା କୁ ଲୁପ୍ତ କରିଦେବାକୁ ଷଡ଼ତନ୍ତ୍ର କରିଥିଲେ ତାହା ଉତ୍କଳ ଭୂଖଣ୍ଡେ ସର୍ବ ବିଦିତ !!
ବୁଦ୍ଧିଜୀଵୀ ମାନଙ୍କ ମତରେ ଗତ ପଚାସ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରୁ ପ୍ରାୟ 220 ଟି ଭାଷା ଲୁପ୍ତ ହୋଇ ଯାଇଅଛି ଏବଂ ଯଦି ଭାଷା ବିଲୁପ୍ତି ର ଏହି ଦର ନିୟମିତ ଏଇଭଳି ରହିଲା ତେବେ ଏକଵିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ର ଶେଷ ସୁଧା 7000 ଭାଷା ରୁ କେବଳ 700 ହୀଁ ଜୀବିତ ରହିପାରିବାର ଆଶଂକା ଅଛି !
ଭାଷା ବିଲୁପ୍ତି ଏକ ବୈଶ୍ଵିକ ସମସ୍ୟା !
ବ୍ରାଜୀଲ, ଅର୍ଜେଂଟୀନା, ଇଂଡୋନେଶିଯା, ସ୍ଵୀଡନ, ଭାରତ ଭଳି ଦେଶ ଗୁଡିକରେ ଵିଭିନ୍ନ ସାମାଜିକ, ରାଜନୀତିକ, ଆର୍ଥିକ, ପ୍ରାକୃତିକ କାରଣ ହେତୁ ଏଇ କିଛି ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଏହି କ୍ଷତି ଅଧିକ ତ୍ଵରାନିତ ହୋଇ ଅଛି ।
କିଛିଦିନ ତଳେ ୟୁନେସ୍କୋ ଦ୍ଵାରା ଭାଷା କୁ ନେଇ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ସର୍ଭେ ରେ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ପ୍ରାୟ 196 ଭାରତୀୟ ଭାଷା ବିଲୁପ୍ତି ପଥରେ ଏବଂ ଏଥିରୁ 80 ଭାଷା କେବଳ ପୂର୍ଵୋତ୍ତର ଭାରତ ର.....
ତଳେ ପୂର୍ବୋତ୍ତର ଭାରତ ର କିଛି ବିଲୁପ୍ତି ଆଡ଼କୁ ମୁହାଁଇଥିବା ଭାଷା ଗୁଡ଼ିକର ନାମୋଲ୍ଲେଖ କରାଗଲା....
--- କବୁଈ, କୁକୀ, ତାଙ୍ଖୁଲ, ରାଲ୍ତେ, ଆଓ, ଅଂଗାମୀ, ସେମା, ଲୋଥା, କୋନ୍ଯାକ, ଫୋମ, ଇମଚୁଙର, ଲୁଶାଈ, ଚକମା,ପୈତେ, ହମର, ଚକମା, ଜମାତିଯା, ଆତୋଂଗ, ରୁଗା,ଗଙ୍ଗ୍ତେ, ପ୍ନାର(Pnar),ଲ୍ଯଙ୍ଗ୍ଙ୍ଗମ(Lyngngam) ରାଭା, ଦେଓରୀ, କାର୍ବୀ ,ଆଦୀ, ମୋଂପା, ଚୁଗ, ବୁଗୁନ, ଖାମ୍ତୀ, ଖଂବା, ଅପାତାନୀ, ନ୍ଯୀଶୀ, ସିଂହଫୋ, ସାଜୋଲାଇ, ଶେରଦୁକ୍ପେନ, ଜାଖରୀଂଗ.....
ପୁଣି ପୂର୍ଵୋତ୍ତର ଭାରତର ଏହି ଅଶି ଟି ଲୁପ୍ତପ୍ରାୟଃ ଭାଷାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ 36 ଟି ଭାଷା ଅରୁଣାଚଲ ପ୍ରଦେଶ ର !!!
ଅରୁଣାଚଲ ପ୍ରଦେଶ ର ଅଧିକାଂଶ ଆଞ୍ଚଳିକ ଭାଷା କେବଳ ମୌଖିକ, ଏଗୁଡ଼ିକର ନିଜସ୍ଵ ଲିପି ନାହିଁ ! ପୁନଶ୍ଚ ଏହି ଭାଷାଗୁଡ଼ିକର ପରସ୍ପର ଅବୋଧ ଗମ୍ୟତା ଯୋଗୁଁ ଏଠାକାର ସ୍ଥାନୀୟ ଅଧିବାସୀ ସ୍ଵମାତୃଭାଷା ଛାଡ଼ି ସମାଜାର୍ଥିକ ଦୃଷ୍ଟି ରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଭୁତ୍ଵଶାଲୀ ଭାଷା ଯଥା - ହିନ୍ଦୀ ଏବଂ ଇଂଗ୍ରେଜୀ କୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ଵ ଦେଲେଣି ।
ସେପଟେ ନାଗାଲୈଣ୍ଡ ତିପୁରା ମେଘାଳୟ ଆସାମ ଭଳି ରାଜ୍ୟ ର ମୂଳ ବାସିନ୍ଦା ନିଜ କୂଳଧର୍ମ ସହ ଭାଷା ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି ଖ୍ରିସ୍ତିୟନ ଇଂରେଜିଭାଷୀ ହେଲେଣି !
ଦକ୍ଷିଣଭାରତରେ ଇଂରାଜୀ ର ଏତାଦୃଶ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ କିଏ ଜାଣେ କାଲିକୁ ଦ୍ରାବିଡ଼ ଭାଷା ସମୂହ ବିଲୁପ୍ତ ନ ହେବ !!!
ନିଜ ମାତୃଭାଷା ପ୍ରତି ଅବହେଳା ଉଣା ଅଧିକେ ଓଡ଼ିଶାରେ ମଧ୍ୟ ଗତ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଅଛି.....
ଓଡ଼ିଆ ହୋଇ ଇଂରେଜୀ ରେ ଲେଖୁଥିବା ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ ଯଥାସମ୍ଭବ ସେମାନେ ସ୍ଵଭାଷା ରେ ଲେଖିବାକୁ ଅଧିକ ଚୈଷ୍ଠା କରନ୍ତୁ
ନ ହେଲେ ସ୍ଵ ଅଜାଣତେ ନିଜ ହାତେ ନିଜ ପୂର୍ବ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ସଂସ୍କାର ସଂସ୍କୃତି ସଭ୍ୟତା ଏବଂ ଭାଷା ର ହତ୍ୟାକାରୀ ହୋଇଯିବେ !!
