ବର୍ଷା ର ଏ ଜଳଧାରା
ନା ମୌସମୀ ଆଖି ର ଲୁହ
କେତେ ଦିନ ପରେ ମାତୃମିଲନ ରେ
ଅବା ହୃଦୟୁ ଉଠଇ କୋହ
ମାତା ଠୁଁ ଦୁରେଇ ଯାଇଥିଲା ଶାଶୁଘର
ରଜ କୁ ଫେରିଛି
ଆଣିଛି ସୁଖ ସମ୍ଭାର
ଶାଶୁଘର କଥା ଭୂଲିଛି ଏବେ ହେଁ
ବାପଘରେ ଯେତେ ସାଙ୍ଗ ଗହଣରେ
ବିତାଏ ସମୟ ତାର
ଅଳି କରେ କେବେ କଳି କରେ କେବେ
କେ କେତେ ଖେଳିଣ ଦୋଳୀ
ଚାଲି ଯାଏ ପୁଣ ଶାଶୁଘର ଦିନେ
ସଭି ଙ୍କୁ ଝୁରି ଝୁରି ।
No comments:
Post a Comment