My Blog List

Monday, June 29, 2026

କାହିଁକି କାଶ୍ମୀରରେ ୧୯୮୬ ପରେ କୌଣସି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କ୍ରିକେଟ୍ ମ୍ୟାଚ୍ ଖେଳାଯାଉ ନାହିଁ?

୧୯୮୩ ଜୁନ୍ ମାସରେ କପିଳ ଦେଵଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଭାରତୀୟ ଦଳ ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ୍‌କୁ ହରାଇ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଵିଶ୍ୱକପ୍ ଜିତିଥିଲା। ଏହା ପରେ ପରେ ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ୍ ଦଳ ଭାରତ ଗସ୍ତରେ ଆସିଥିଲା। ସେହି ଦ୍ଵିପାକ୍ଷିକ ସିରିଜ୍‌ର ପ୍ରଥମ ଦିନିକିଆ ମ୍ୟାଚ୍ ଶ୍ରୀନଗରରେ ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଥିଲା। କାଶ୍ମୀରରେ ଆୟୋଜିତ ତାହା ପ୍ରଥମ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କ୍ରିକେଟ୍ ମ୍ୟାଚ୍ ଥିଲା।

ମ୍ୟାଚ୍ ଦେଖିଵା ପାଇଁ ଷ୍ଟାଡିୟମରେ ପ୍ରଵଳ ଭିଡ଼ ହୋଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଖେଳ ଆରମ୍ଭ ହେଵା ମାତ୍ରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଦର୍ଶକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ବଡ଼ ଦଳ ଭାରତୀୟ ଖେଳାଳିମାନଙ୍କୁ ହୁଟିଂ କରିଵା ସହ ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ୍ ଦଳକୁ ଭୀଷଣ ସମର୍ଥନ କରିଵା ଆରମ୍ଭ କରି ଦେଇଥିଲେ।
ସ୍ଥାନୀୟ କାଶ୍ମୀର ପଠାଣମାନେ ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ୍‌ର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚୌକା, ଛକା ଏଵଂ ଭାରତୀୟ ୱିକେଟ୍ ପତନରେ ମର୍କଟଙ୍କ ପରି ଡେଇଁ କୁଦି ଭାରି ଖୁସି ହେଉଥିଲେ। କିଛି ସ୍ଥାନୀୟ ଦର୍ଶକ ଷ୍ଟାଡିୟମ ଭିତରକୁ ପାକିସ୍ତାନୀ କ୍ରିକେଟରଙ୍କ ପୋଷ୍ଟର ଏଵଂ ପାକିସ୍ତାନର ସବୁଜ ପତାକା ମଧ୍ୟ ଆଣିଥିଲେ, ଯାହା ସେତେବେଳେ ସେଠାକାର ରାଜନୈତିକ ଓ ଵିଚ୍ଛିନ୍ନତାଵାଦୀ ମାନସିକତାକୁ ଦର୍ଶାଉଥିଲା।
ସବୁଠାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କଥା ହେଉଛି, ମ୍ୟାଚ୍‌ର ମଧ୍ୟାନ୍ତର ଵା Innings break ସମୟରେ କିଛି ଲୋକ ପଡ଼ିଆ ଭିତରକୁ ପଶି ଆସି ଖେଳ ଚାଲିଥିଵି ପିଚ୍‌କୁ ଖୋଳିଵାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ଭାରତୀୟ ଅଧିନାୟକ କପିଳ ଦେବ ନିଜେ ଏହି ଵିଷୟରେ ପରଵର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ କହିଥିଲେ ଯେ ସୁରକ୍ଷାକର୍ମୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇଵା ପୂର୍ଵରୁ ସେମାନେ ପିଚ୍‌ ଉପରକୁ ମାଡ଼ି ଆସିଥିଲେ।

ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷରେ ଏ ଘଟଣା ପଛରେ ପାକିସ୍ତାନର ହାତ ଥିଲା ବୋଲି ସାର୍ଵଜନୀକ ଭାବରେ ଅନେକେ ସ୍ଵୀକାର କରୁନଥିଲେ ବି କେତେକ କଥାରୁ ଏହା ପଛରେ ପାକିସ୍ତାନର ପରୋକ୍ଷ ଓ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହାତ ଥିଲା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ପାକିସ୍ଥାନ ସର୍ଵଦା କାଶ୍ମୀରର ଆତଙ୍କଵାଦୀ ସଂଗଠନ ଓ ଵିଚ୍ଛିନ୍ନତାଵାଦୀମାନଙ୍କୁ ଵିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଟଙ୍କା ଓ ଟ୍ରେନିଂ ଦେଉଥିଲା । ସ୍ଥାନୀୟ କାଶ୍ମୀରର ଲୋକଙ୍କୁ ଭାରତ ଵିପକ୍ଷରେ କରିଵା ପାଇଁ ବି ପାକିସ୍ତାନ ନାନା ଉପାୟ ଲଗାଇଥିଲା । 
ସେହି ସମୟରେ କାଶ୍ମୀରର ସୀମାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ରେଡିଓ ଓ Propaganda ଟେଲିଵିଜନର ପ୍ରସାରଣ ଖୁବ୍ ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଥିଲା। ପାକିସ୍ତାନ ସର୍ଵଦା କାଶ୍ମୀରୀ ଯୁଵକମାନଙ୍କୁ ଭାରତ ଵିରୋଧରେ ଉସୁକାଇଵା ପାଇଁ ଏହାର ଵ୍ୟଵହାର କରୁଥିଲା। ଷ୍ଟାଡିୟମ ଭିତରେ କିଛି ଦର୍ଶକଙ୍କ ହାତରେ ପାକିସ୍ତାନୀ କ୍ରିକେଟର ଇମ୍ରାନ ଖାନଙ୍କ ପୋଷ୍ଟର ଏଵଂ ପାକିସ୍ତାନୀ ପତାକା ରହିଵା ଦର୍ଶାଉଥିଲା ଯେ, ସେଠାକାର କିଛି ଗୋଷ୍ଠୀ ପାକିସ୍ତାନର ଭାବଧାରା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାଵିତ ଥିଲେ।

ମ୍ୟାଚ୍ ପରେ ଗୋଇନ୍ଦା ଵିଭାଗ ଓ ପୋଲିସ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା ଯେ, ପିଚ୍ ଖୋଳିଵା ଏଵଂ ଭାରତ ଵିରୋଧୀ ସ୍ଲୋଗାନ ଦେଵା ପଛରେ ସ୍ଥାନୀୟ ସଂଗଠନ 'ଜାମାତ-ଇ-ଇସଲାମୀ'ର ଯୁଵ ଶାଖା ଇସଲାମୀ ଜମିଅତ୍ ଏ ତୁଲାବାର ପ୍ରମୁଖ ହାତ ଥିଲା। ଏହି ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକର ଚିନ୍ତାଧାରା ସର୍ଵଦା ପାକିସ୍ତାନ ଆଡ଼କୁ ଢଳି ରହିଥିଲା ଏଵଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସୀମା ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପରୋକ୍ଷ ସମର୍ଥନ ମିଳୁଥିଲା ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ ହୋଇଥିଲା। ସେମାନେ ଏହି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମ୍ୟାଚ୍‌କୁ ଏକ ସୁଯୋଗ ଭାବେ ଵ୍ୟଵହାର କରି ଵିଶ୍ୱ ସମୁଦାୟ ଆଗରେ ଭାରତ ଵିରୋଧୀ ମାନସିକତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଵାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ।

ତେବେ ସେତେବେଳେ ଭାରତୀୟ ଖେଳାଳିମାନେ ନିଜ ଦେଶରେ ଏଭଳି ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତିର ସାମ୍ନା କରି ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। କପିଳ ଦେଵ, ସୁନୀଲ ଗାଭାସ୍କର ଓ ସନ୍ଦୀପ ପାଟିଲ୍‌ଙ୍କ ଭଳି ଖେଳାଳିମାନେ ଅନୁଭଵ କରିଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଯେମିତି କୌଣସି ବିଦେଶୀ ମାଟିରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି। ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ୍‌ର କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଖେଳାଳି ବିଭ୍ ରିଚାର୍ଡସ ମଧ୍ୟ ଏହି ପରିସ୍ଥିତି ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ଏଵଂ ମ୍ୟାଚ୍ ପରେ କହିଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ସେମାନେ ନିଜ ଘରୋଇ ଗ୍ରାଉଣ୍ଡ ବାର୍ବାଡୋସ୍‌ରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି।

ଏହି ଘଟଣା ସେତେବେଳର ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଚାଲିଥିଵା କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଏଵଂ ଜମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀରର ତତ୍କାଳୀନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଫାରୁକ୍ ଅବଦୁଲ୍ଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତିକ୍ତତା ବଢ଼ାଇ ଦେଇଥିଲା। କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଗୋଇନ୍ଦା ଵିଭାଗର ବଡ଼ ଵିଫଳତା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ମ୍ୟାଚ୍ ପରେ ପୋଲିସ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ କରି ପିଚ୍ ଖୋଳିଵାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିବା ଏଵଂ ଦେଶଵିରୋଧୀ ସ୍ଲୋଗାନ ଦେଇଥିଵା ଅଭିଯୋଗରେ 'ଜାମାତ-ଇ-ଇସଲାମୀ' ସଂଗଠନର ଅନେକ ସ୍ଥାନୀୟ ଯୁଵକ ଓ କର୍ମୀଙ୍କୁ ଗିରଫ କରିଥିଲା।

ତେବେ ଏହି ଘଟଣାଟି ହିଁ ଦର୍ଶାଇଥିଲା ଯେ କାଶ୍ମୀର ଭିତରେ ପାକିସ୍ତାନର ପରୋକ୍ଷ ଇନ୍ଧନ କେତେ ଗଭୀରକୁ ଚାଲିଗଲାଣି, ଯାହା ପରଵର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ୧୯୮୯ ମସିହାରେଏକ ବଡ଼ ସଶସ୍ତ୍ର ଆତଙ୍କଵାଦର ରୂପ ନେଇଥିଲା। ପାକିସ୍ଥାନ ଆହୁରି ଧନ ଓ ବଳ ଖର୍ଚ୍ଚ କରି ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଭାରତ ଵିରୋଧୀ କଲା । ଅନେକ କାଶ୍ମୀରୀ ଯୁଵକ ଯୁଵତୀଙ୍କୁ ଆତଙ୍କଵାଦୀ ସଜାଇଥିଲା ଯାହା ପରେ କାଶ୍ମୀର ହିନ୍ଦୁଙ୍କର ଜନସଂହାରର କାରଣ ହୋଇଥିଲା । ସେ ସମୟର ସରକାର ଯଦି ମ୍ୟାଚ୍ ପରେ ହିଁ ସ୍ଥିତି ବୁଝି ପାକିସ୍ଥାନ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଵ୍ୟାପାର ବନ୍ଦ କରିଥାନ୍ତା,ମିଡିଆ ପ୍ରସାରଣ ଉପରେ ବ୍ୟାନ୍ ଲଗାଇଥାନ୍ତା ଏଵଂ ସିନ୍ଧୁ ଜଳସନ୍ଧିଙ୍କୁ ରଦ୍ଦକରି ଉଚିତ୍ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଥାନ୍ତା ତେବେ କେବେହେଲେ ବି କାଶ୍ମୀରରେ ଆତଙ୍କଵାଦ ପଢ଼ିନଥାନ୍ତା । 
କିନ୍ତୁ ତତ୍କାଳୀନ ଅପାରଗ ସରକାର ସେତେବେଳେ ଉଚିତ୍ ପଦକ୍ଷେପ ନେଲା ନାହିଁ । ଅଶି ଦଶକର ମଧ୍ୟାଵର୍ତ୍ତୀ ସମୟରୁ ନବେ ଦଶକର ମଧ୍ୟାଵର୍ତ୍ତୀ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଶ୍ମୀରର ରାସ୍ତାଘାଟରେ ଆତଙ୍କଵାଦୀମାନେ ବନ୍ଧୁକ ଧରି ବୁଲୁଥିଲେ । କାଶ୍ମୀରର ସ୍ଥିତି ଆଦୌ ଭଲ ନଥିଲା । 

ତେବେ କାଶ୍ମୀରରେ ଶେଷ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କ୍ରିକେଟ୍ ମ୍ୟାଚ୍ ୯ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୮୬ରେ ଶ୍ରୀନଗରର ସେହି ସେର-ଇ-କାଶ୍ମୀର ଷ୍ଟାଡିୟମରେ ଭାରତ ଓ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦିନିକିଆ ମ୍ୟାଚ୍ ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଥିଲା। ପୂର୍ଵ ଅପ୍ରିତୀକର ଘଟଣାକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଏହି ମ୍ୟାଚ୍ ସମୟରେ ସୁରକ୍ଷା ଵ୍ୟଵସ୍ଥା ଅତି କଡ଼ାକଡ଼ି କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ମ୍ୟାଚ୍‌ରେ ଭାରତ ଵିଜୟୀ ହୋଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳେ ବି ସ୍ଥିତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଭାଵିକ ନଥିଲା।

୧୯୮୬ ମ୍ୟାଚ୍ ପରେ, କାଶ୍ମୀରରେ ଵିଚ୍ଛିନ୍ନତାଵାଦ ଓ ଆତଙ୍କବାଦୀ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ବହୁତ ମାତ୍ରାରେ ବଢ଼ିଗଲା। ସୁରକ୍ଷା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଶ୍ରୀନଗରକୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମ୍ୟାଚ୍ ଆୟୋଜନ କରିଵାର ମାନ୍ୟତାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରାଗଲା। ପରଵର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରାୟ ୪ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ସେଠାରେ କୌଣସି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କ୍ରିକେଟ୍ ମ୍ୟାଚ୍ ଖେଳାଯାଇ ନାହିଁ।

୧୯୮୯-୯୦ ମସିହାରେ କାଶ୍ମୀର ଉପତ୍ୟକାରେ ସଶସ୍ତ୍ର ଆତଙ୍କବାଦ ଚରମ ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚିଵା ପରେ, ସେର-ଇ-କାଶ୍ମୀର କ୍ରିକେଟ୍ ଷ୍ଟାଡିୟମକୁ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସରକ୍ଷା ବାହିନୀ "CRPF" ନିଜ ନିୟନ୍ତ୍ରଣକୁ ନେଇଥିଲା। ବହୁ ଵର୍ଷ ଧରି ଏହି ସୁନ୍ଦର କ୍ରିକେଟ୍ ଷ୍ଟାଡିୟମଟି କ୍ରିକେଟ୍ ବଦଳରେ ଏକ ବଡ଼ ସୈନ୍ୟ କ୍ୟାମ୍ପ ଵା ବଙ୍କର ଭାବରେ ଵ୍ୟଵହୃତ ହେଲା।

କାରଗିଲ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାକିସ୍ଥାନକୁ ପିଟି ପିଟି ଛାଲ ଉତାରିଵା ପରେ ୨୦୦୦ ମସିହା ପରଵର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଶେର୍ ଇ ଷ୍ଟାଡିୟମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଵାହିନୀଙ୍କଠାରୁ ପୁଣି ନିଆଗଲା ଏଵଂ ଧୀରେ ଧୀରେ ଏହାର ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରାଗଲା। ରଣଜୀ ଟ୍ରଫି ଭଳି ଘରୋଇ କ୍ରିକେଟ୍ ମ୍ୟାଚ୍ ସେଠାରେ ପୁଣି ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଜମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀରରୁ ଧାରା ୩୭୦ ହଟିବା ପରେ ସେଠାରେ ସ୍ଥିତି ବଦଳିଛି। ନିକଟରେ ସେଠାରେ 'ଲେଜେଣ୍ଡ୍ସ ଲିଗ୍ କ୍ରିକେଟ୍— "LLC" ଭଳି ଟୁର୍ନାମେଣ୍ଟ ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଛି ଏଵଂ ହଜାର ହଜାର ସ୍ଥାନୀୟ ଦର୍ଶକ ଷ୍ଟାଡିୟମକୁ ଆସି ଗୌତମ ଗମ୍ଭୀର, ସୁରେଶ ରାଇନା ଭଳି ଭାରତୀୟ ପୂର୍ଵତନ ଖେଳାଳିମାନଙ୍କୁ ଵିଶେଷ ସମର୍ଥନ ଓ ସ୍ୱାଗତ କରୁଥିଵାର ଦେଖିଵାକୁ ମିଳିଛି।

୧୯୮୩ରେ ଯେଉଁ କ୍ରିକେଟ୍ ପଡ଼ିଆଟି ଵିଭାଜନ ଓ ଵିଦ୍ୱେଷର ପ୍ରତୀକ ପାଲଟିଥିଲା ଆଜି ସେହି କ୍ରିକେଟ୍ ପଡ଼ିଆ କାଶ୍ମୀରୀ ଯୁଵପିଢ଼ିକୁ ଭାରତର ମୂଳସ୍ରୋତ ସହ ଯୋଡ଼ିବାର ଏକ ବଡ଼ ମାଧ୍ୟମ ସାଜିଛି।

ଗତ କିଛି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ କାଶ୍ମୀର ଉପତ୍ୟକାରୁ ପରଭେଜ୍ ରସୁଲ୍, ଉମ୍ରାନ ମଲିକ ଓ ଅବଦୁଲ ସମଦଙ୍କ ଭଳି ପ୍ରତିଭାଵାନ ଖେଳାଳିମାନେ ଆସି ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ଦଳ ଏବଂ IPLରେ ନିଜର ଚମତ୍କାର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି। ଆଜିର କାଶ୍ମୀରୀ ଯୁଵକମାନେ ଷ୍ଟାଡିୟମରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ପତାକା ଧରିଵା ବଦଳରେ ହାତରେ ବ୍ୟାଟ୍ ଓ ବଲ୍ ଧରି ନିଜକୁ ଜଣେ ଜଣେ ଗର୍ଵିତ ଭାରତୀୟ ଖେଳାଳି ଭାବେ ଗଢ଼ିତୋଳିଵାକୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ଏହା ସୀମା ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଆସୁଥିଵା ନକାରାତ୍ମକ ପ୍ରୋପାଗାଣ୍ଡା ଉପରେ ଏକ ବଡ଼ ଶକ୍ତ ଚାପୁଡ଼ା।

କାଶ୍ମୀର କ୍ରିକେଟ୍ ବ୍ୟାଟ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଵିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଧାରା ୩୭୦ ହଟିଵା ତଥା ସୁରକ୍ଷା ଓ ଶାନ୍ତି ଫେରିଵା ପରେ 'କାଶ୍ମୀରୀ ଉଇଲୋ'ରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବ୍ୟାଟ୍ ଏବେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଏମନ୍ତକି ଵିଶ୍ୱକପ୍ ମ୍ୟାଚ୍‌ଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ ଵ୍ୟଵହୃତ ହେଉଛି। ଏହା ସ୍ଥାନୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିଵା ସହ ହଜାର ହଜାର କାଶ୍ମୀରୀଙ୍କୁ ରୋଜଗାର ଦେଇଛି, ଯାହାଫଳରେ ସେମାନେ ଆଉ ପଥରମାଡ଼ କରୁନାହାନ୍ତି କି ବନ୍ଧୁକ ଧରି ସହରର ରାସ୍ତାରେ ବୁଲୁନାହାନ୍ତି ଏଵଂ ଵିଚ୍ଛିନ୍ନତାବାଦର କଳା ଅନ୍ଧାରରୁ ବାହାରି ଏକ ସମୃଦ୍ଧ ଭଵିଷ୍ୟତ ଆଡ଼କୁ ଗତି କରୁଛନ୍ତି।

୧୯୮୩ ଅକ୍ଟୋବର ୧୩ର ସେହି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟଜନକ ଦିନଟି ଏକ ଶିକ୍ଷା ଥିଲା ଯେ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଶାସନିକ ଶିଥିଳତା ଏଵଂ ସୀମାପାର ଶତ୍ରୁର କୁତ୍ସିତ ପ୍ରୟାସକୁ ଅଣଦେଖା କରାଯାଏ, ତାହାର ପରିଣାମ କେତେ ଭୟଙ୍କର ହୋଇପାରେ। କାଶ୍ମୀର ସେହି ଭୁଲ୍ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ୪୦ ଵର୍ଷର କଷ୍ଟ ଭୋଗିଛି। କିନ୍ତୁ ସମୟ ଚକ୍ର ବଦଳିଛି। ଶେର୍-ଇ-କାଶ୍ମୀର ଷ୍ଟାଡିୟମରେ ଆଜି ଆଉ ଦେଶଵିରୋଧୀ ସ୍ଲୋଗାନ ଶୁଭୁନାହିଁ ଵରଂ 'ଭାରତ ମାତାଙ୍କ ଜୟ' ଏଵଂ ଭାରତୀୟ ଖେଳାଳିଙ୍କ ପାଇଁ କରତାଳିର ଗୁଞ୍ଜରଣ ଶୁଣିଵାକୁ ମିଳୁଛି। ବୁଲେଟ୍ ଓ ବଙ୍କରର ଯୁଗ ଶେଷ ହୋଇ ଏବେ ବ୍ୟାଟ୍, ବଲ୍ ଓ ଵିକାଶର ଏକ ନୂଆ ସକାଳ ଆସିଛି। କାଶ୍ମୀରର ଏହି ରୂପାନ୍ତରଣ ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ, ଜାତୀୟତା ଏଵଂ ଶାନ୍ତି ଆଗରେ ଵିଚ୍ଛିନ୍ନତାଵାଦୀ ଚିନ୍ତାଧାରା ଆଜି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରାଜିତ।

No comments:

Post a Comment